Archive for september, 2010

Deel 3: Limburg kiest voor sex

zondag, september 26th, 2010

26 september 2010

Beste lezers en lieve lezeressen,

Gisteravond vond in een dampend café Rosé te Maastricht de voorronde plaats van Limburg. Wat een avond, ik ben nog steeds aan het bijkomen. Een verslag:

Na een korte nacht (ja, ook voor mijn 8e COC Songfestival-presentatie ben ik nog steeds nerveus) vertrokken mijn geliefde en ik naar het diepe Zuiden. Een reis van 3 uur, want werkzaamheden bij de NS in Midden-Limburg. Geeft niet, het landschap is mooi en het gezelschap nog mooier. Aangekomen in Maastricht blijkt er een Flikker Maastricht-dag te zijn, dus heel veel mensen op de been en een politieparade op de Maas met waterskiërs en hoofdrolspeler Victor Reinier zwaaiend op een speedboot. Op het Vrijthof worden demonstraties hoe-te-handelen-bij-het-doodschieten-van-een-VIP gegeven en ik word wederom nerveus, als zijnde ex-mini (niet qua omvang, wel qua succes)VIP. Na een bourgondische lunch (Maastricht is echt een heeeeeerlijke stad) en een dubbele vrijage in het hotel togen ondergetekende en grote liefde naar het COC café. De dubbele vrijage blijkt een voorbode voor de avond. Lees verder en huiver.

Al wandelend naar café Rosé verlies ik bijna een hak tussen de pittoreske steentjes van de straat, maar het komt goed. Kandidaat Romeo Samuel en dansertje (zo noemt juryvoorzitter Thei Dols hem later op de avond) Wouter Huele zijn al druk doende met pasjes, lichtgevende pakjes en winnaar Limburg van vorig jaar Bert van Gent vraagt me of zijn rode polo wel kan in verband met gewichtstoename. De hostess vindt dat het kan, ze draagt zelf een kort niemendalletje en is meer dan bekend met het fenomeen gewichtstoename (en schrikt zich rot van de foto’s achteraf qua gewichtstoename). Na de aftrap waarbij Bert nog eenmaal ‘Je veux l’amour de toi, ladadadidada’ zingt en het voorstellen van de jury (eminence grise homosexuelle de Limbourg Thei Dols geflankeerd door de uiterst succesvolle nieuwe gayclub-uitbaters van Maastricht Roger Ubags en Paul Raschke van respectievelijk café Next en het Sway café) gaat het beginnen: Romeo zingt drie nummers. “Together”, “It’s my creation” en “I wanna relax (Sex)”. Afgesproken is dat ik pas ná de drie nummers aan de juryleden vraag wat ze ervan vonden maar kan het niet laten toch een korte reactie aan Thei te vragen na het eerste nummer. Het wordt een lange reactie. En kritisch. Romeo beweegt niet goed genoeg en zijn Engels is onverstaanbaar, maar dat laatste ligt aan Thei, zegt Thei. Om Romeo nog met enigszins goede moed aan het tweede nummer te laten beginnen (ik zie hem al wat ineen krimpen in de coulissen) brei ik een einde aan Thei’s verhaal met de strekking ‘aan de act kan nog gewerkt worden’.  Door de wilde danspassen van Wouter is tijdens het eerste nummer een podiumdeel flink verschoven waardoor Romeo met zijn voorste voet op podiumdeel 1 staat en achterste voet op deel 2…en een ravijn ertussen. Jurylid Roger is de beroerdste niet en herstelt de schade voordat liedje nummer 2 begint.

“It’s my creation” gaat over tolerantie en religie uitgebeeld in zwart/wit en Wouter die achter een spiegel zit met armbanden. Ook nu weer is Thei niet mals in zijn kritiek en oreert dat het allemaal anders moet, want hij begrijpt het niet. Thei’s toupet zit nog prima op zijn hoofd maar…bij het derde nummer komt er beweging in het haarstukje. “I wanna relax (sex)” is een opzwepend nummer met een opzwepende performance , Romeo en Wouter frunniken aan elkander en doen de lichtjes aan en uit op hun t-shirt met lichtgevend hart. Thei vindt dat het t-shirt uit moet en is, godzijdank, enthousiast. Romeo was wat nerveus over het nummer want moeder en stiefvader zijn aanwezig in het publiek maar ook stiefvader is het roerend eens met Thei: Er moet wat uit! Er wordt nog net niet gescandeerd: Broek uit, broek uit. Jurylid Roger wil nog wel danstips geven, zelf vroeger danser en geeft ongevraagd nog een showtje weg en adonis jurylid Paul vertrouwt me toe dat hij nog single is, een ‘oeeeeeeeh’gaat door de zaal.

Na een rondje vakjury en publiek blijken de kansen voor liedje 1 en 2 toch niet verkeken want de meningen zijn verdeeld. Er kan, zoals vaak, nog van alles gebeuren.

Romeo zingt enkele songfestivalklassiekers en daarna volgt de spannende puntentelling, tot op het laatst is het spannend of  “It’s my creation” of “I wanna relax (sex)” doorgaat naar de finale in Vlissingen. De stem van het publiek is doorslaggevend en “I wanna relax (sex)” wint! De jury had al bedongen dat er wat uit moest en dat gebeurt dan ook. In een dampend COC café zingt Romeo zijn winnende nummer, de dansmoves zijn nog pittiger dan bij de eerste vertolking en Wouter trekt zijn shirt uit. Daarna danst iedereen en de sfeer is uitgelaten. Organisator Peter (petje af, jongen, gelikte show, geluid prima) strikt me meteen voor volgend jaar maar zover is het nog niet want eerst gaan we Romeo Limburg zien vertegenwoordigen op 27 november in Vlissingen bij de finale van het COC Songfestival. Romeo, ik bewonder je multitalent, je schrijft, je zingt en treedt nu voor de derde keer aan in de finale. Heel Limburg staat achter je! Het was een heerlijke avond, zoals altijd in Maastricht.

Dit wordt een lange column, bijna een roman want er is nog meer nieuws van het front. Hou vol!

Onlangs is er een persbericht uitgegaan vanwege de bekendmaking van twee juryleden in de finale (derde jurylid is ook al bekend, maar wordt later bekend gemaakt om de spanning op te bouwen).

Coot van Doesburgh is schrijfster van o.a. “Vleugels van mijn vlucht” (door Paul de Leeuw) en “Waar is de zon” (door Willeke Alberti) maar ook vertaalster van de musical “Mamma Mia”. Coot is een godin met woorden, zo heeft ze dit jaar 100 (!)teksten geschreven voor liedjes in het psalmenboek “Licht” voor de Remonstrantse Kerk. Even ter info: De Remonstranten trouwden al homo’s in de kerk in de jaren ’70 en organiseerden een paar maanden geleden een heuse songfestivalkerkdienst , een topgeloof dus (even populair gezegd). Van de bundel “Licht” wordt een cd samengesteld met 10 parels en deze worden gezongen door Karin Bloemen. Coot zal in Zeeland eerlijk zijn over de liedteksten maar heeft een hart van goud. Ik kan het weten, ze is een dierbare vriendin.

Naast Coot maakt ook Justine Pelmelay deel uit van de finale-jury, zij is natuurlijk bekend van haar Eurovisiesongfestivaldeelname in 1989 met het nummer “Blijf zoals je bent”, een prachtig nummer wat veel clubleden een warm hart toedragen vanwege de tekst. Justine heeft deel uitgemaakt van de Dutch Diva’s, dat wordt dus een weerzien met mede DD-Marga Bult, de presentatrice van de finale. Justine is een vrouw van de wereld met drie kinderen, een baan als opleidster bij de KPN en behalve haar eigen repertoire zong ze o.a. in de theatershow ‘The soul of Motown’ en deed ze mee aan de afvalshow van SBS6, ‘Afvallen met sterren’. Hoe doet die vrouw dat allemaal? Hoe dan ook, we zijn vereerd dat Justine deel uitmaakt van de vakjury.

Het derde jurylid is een man. Het is niet Thei Dols, dan waren we verzekerd van kritische noten geweest maar wellicht is jurylid 3 dat ook. Hij is uiterst succesvol op de Nederlandse televisie en een aanwinst voor de vakjury. Later meer!

Behalve Limburg heeft ook DWH Delft een voorronde gehouden, op 18 september. Twee liedjes van de finefleur van de Delfste gaymuziek: liedje 1 door Gerson (jaren achtereen jurylid voor Delft) en liedje 2 door Jeroen Manders (in 2007 zelf in de finale en in 2008 meerdere nummers van zijn hand in de finale).  Liedje 1 is een echte songfestivalkraker inclusief modulatie en swingend achtergrondkoor en liedje 2 is een hilarisch relaas over homosex (daar zijn we weer, het KAN nog heet worden in Vlissingen). Kan, want welk nummer gewonnen heeft, weet ik niet ondanks verwoede pogingen daarachter te komen en een verslag van een ooggetuige. Maar niet voor lang, in mijn volgende column meer over Delft.

Laatste nieuwtjes en roddels:

          Inmiddels zijn er 11 kandidaten uit elf regio’s bekend, tot 1 oktober loopt de inschrijving en er is nog ruimte voor 2 regio’s

          Er wordt gefluisterd dat Amsterdam na vele jaren afwezigheid weer mee zal doen

          Bert van Gent had het zo naar zijn zin gisteravond in Maastricht dat ook hij weer een gooi naar succes wil doen in de voorronde van Nijmegen/Arnhem

          Bij de terugreis vandaag van Maastricht naar Amsterdam moet Flikken Maastricht-ster Victor Reinier ook gewoon in de NS-bus. In schril contrast met  zijn glorieuze tocht over de Maas een dag eerder. Maar zijn haardos wappert immer en dat scheelt J

Rest mij jullie allen een gekleurde herfst te wensen en tot de volgende column.

Veel liefs

Tessa International