Archive for oktober, 2012

Bring on the dirt

dinsdag, oktober 30th, 2012

Column 3, 30 oktober 2012

Beste lezers en lieve lezeressen,

Harstikke lief natuurlijk, die columns van mij waar ik voor iedere kandidaat de loftrompet afsteek, maar een beetje nicht is ook op roddels gericht. Zo bereikte mij een van de reacties op column 2 van dit jaar met de tekst zoals de titel van deze column. Het COC Songfestival is niet alleen de voorkant die het publiek ziet, maar ook het verdriet van verliezen, gebroken hakken op het podium, scoreborden die nog net geen kandidaat vellen tijdens de puntentelling, juryleden die te laat komen en diva-gedrag tentoon spreiden (opvallend is dat echte sterren nooit diva-gedrag vertonen) en als dat nog niet genoeg is ook nog het al dan niet oraal omkopen van juryleden (echt gebeurd, tot 2 x toe). Das war einmal (=duits). Hoe zit het dan dit jaar?
Lieve mensen, ik weet het niet. Door mijn nieuwe rol als jurylid vond ik het niet kunnen om voorrondes te bezoeken. Juist bij die voorrondes hoor ik wel eens wat naast de liedjes. Ik zou dan een winnend lied in zo’n voorronde vaker horen dan andere nummers in de finale en dat is oneerlijk. Denk aan bijvoorbeeld Britney Spears, die overigens niet meedoet dit jaar. Hoor je Britney slechts 1 keer, dan is er weinig tot niets aan. Door de marketingmachine die achter haar staat, wordt je als eenvoudige onschuldige luisteraar doodgebeukt met haar nummer en dan ga je het vanzelf wel waarderen. Ik ben dit jaar nergens mee doodgebeukt, sterker nog, ik heb nog niets gehoord en dat blijft ook zo totdat Mevrouw Dolman het startsein geeft voor een doldwaze avond.
Ik kan daarom niet anders dan enkele verhalen uit de oude doos opschrijven en daarnaast een oproep doen aan alle lezers van deze column om dirt, modder, achterklap, praat uit de wandelgangen, al lijkt het maar heel futiel (ik blaas het zelf wel op, maak je geen zorgen!) met mij te delen door me bijvoorbeeld een privé bericht te sturen op facebook.
Anekdote 1 uit de oude doos:
Een aantal jaren geleden was er een kandidaat die vond dat hij/zij moest winnen. Waarom? Hij/zij had enorm geïnvesteerd in een act, de kleding en vond werkelijk vooraf al dat hij/zij over het beste nummer beschikte. Gevalletje tunnelvisie. Onderdeel van de act was een professionele dans. De uitvoerenden daarvan hadden een enorme reis gemaakt, hadden niets maar dan ook niets met het COC Songfestival en mochten na heel veel reizen en een dag wachten slechts drie minuten hun ding op het podium. Dat lukte prima. De performer echter deed ook zijn/haar best, maar kreeg maar 1 keer het volle pond van een jurylid. De tas met cd’s van het nummer werd na afloop al niet meer uitgepakt, hij/zij was woest. Ik sprak hem/haar een half jaar later en hij/zij was nog steeds uit het lood geslagen door de uitslag. Wat leren we hier nou van, kandidaat in spe? Tessa’s advies: Doe mee omdat je het leuk vindt, omdat je wilt dat je lied wordt gehoord, omdat je samen met een zaal van pakweg 400 mensen geniet van het roze lied (en niet alleen die van jou).


Anekdote nummer 2:
Datzelfde jaar deed een zangeres mee die door Paul de Leeuw bij een ander songfestival werd verweten te beschikken over een sjagrijnige huisvrouwen-uitstraling. Dat is niet best. Ze zong overigens wel heel goed, maar ja die uitstraling he…’s Middags tijdens de repetities was zij met haar zangpartner en het koor in de foyer aan het repeteren. Nou ja, repeteren, het leek meer op een bootcamp zonder boots waarbij de zangeres de rol vervulde van Oberstormbahnführerin. De zangpartner kreeg er flink van langs. Ik stelde me voor en dat vonden ze al vreemd, afgaand op hun reactie. Later, toen ze doorkregen dat ik de co-hostess was, waren ze een stuk beter te pruimen. Gevalletje te laat. De zangpartner van de Oberstormbahnführerin (hierna: OBF) was zo geïntimideerd dat hij tijdens het moment supreme geen helder geluid meer uit zijn keeltje kreeg. De OBF reageerde daarop door extra hard te gaan zingen. Het mocht niet baten, ze gingen roemloos ten onder. Tessa’s advies: Een duo ben je met zijn 2’en (en niet 1 en 0,1) en ook heel belangrijk, wees aardig tegen iedereen, ook als je denkt dat die iets te dikke, wenkbrauw-geëpileerde meneer met zware stem die zich zomaar voorstelt (hoe durft ie!) de schoonmaker van het theater is.


Anekdote nummer 3:
De politie is je beste vriend. Dat vond althans een kandidaat die nog maar net uit de kast was en meedeed aan ons songfestival, weer wat jaren later dan de vorige annekedoterietjes. De kandidaat deed mee met een aardig lied, zong ook best aardig maar beschikte over heel wat praatjes tijdens de repetities. Ik geef toe, er is natuurlijk wel eens wat mis gegaan met geluid en techniek maar dat jaar was alles werkelijk perfect. Vond de bewuste kandidaat niet. Maar alla, onzekerheid kun je verbloemen met arrogantie, een bekend fenomeen. Hij eindigde ergens onderaan. En vierde dat onderop, met een politieman boven, in een hotelkamer naast die van ons. In bedekte termen schreef ik daarover in de afsluit-column van dat jaar, maar dat werd niet gewaardeerd. Ik werd zelfs bedreigd naar aanleiding van die column. Niet door die politieman hoor, dat is een uiterst vriendelijke en gevaarlijk opgewonden kerel. Tessa’s advies aan Tessa: Schrijf niet alles op en wees discreet. Ik beloof je dat ik dit advies opvolg……………………….als ik 100 ben geworden.


Lieve songfestivalsterren, het duurt nog maar ruim 2 weken voordat de finale een feit is. Repeteer er lustig op los (maar maak er geen bootcamp van), vier het leven (met of zonder politieman m/v boven je) en vergeet niet je actuele dirt, roddel en achterklap naar me te sturen. Als daar iets substantieels tussen zit, dan weet ik jullie weer te vinden in column 4.
Sluit ik af met een paar wist-u-datjes. Wist u dat?
-De jongste zanger uitkomt voor Leiden en slechts 18 lentes jong is?
-Hij een heel interessante twitternaam heeft die bijvoorbeeld de politieman uit anekdoterietje nummer 3 zal boeien?
-De zangeres die Amsterdam vertegenwoordigt ooit deel uitmaakte van de Pinkstergemeente, maar nu niet meer
-Dat zij 2 jaar geleden haar debuutsingle uitbracht en een bijzonder guitig koppie heeft
-De zanger die voor Noord-Oost-Brabant (denk aan Oss, de Peel, Uden) uitkomt, verdomd veel weg heeft van Neerlands grootste zanger, Marco Borsato. Maar het is toch echt Jos Cové
-Jos Cové o.a. ook het repetoire zingt van Marco maar ook al eerder meedeed aan een musical waar duizenden mensen van konden genieten
-Er meer dan twee ‘dames’ van twijfelachtig geslacht tijdens de finale hun opwachting maken
-Want behalve La Dolman en ondergetekende doet Miss Behave mee met een prachtige tekst en uitvoering waarmee ze eerder al een eurosongfestival won voor Frankrijk
-De inzending van COC Flevoland (wat leuk dat ze meedoen!) bestaat uit muzikale vrijwilligers van deze groeiende COC-afdeling
Er nog steeds kaarten beschikbaar zijn, maar wees er snel bij!
Tot zover,
Liefs
Tessa International

De kandidaten

dinsdag, oktober 23rd, 2012

Column 2, 23 oktober 2012

We schrijven winter 2011, een koud en donker Middelburg, ’s avonds in de coulissen van een klein theater. Een zangeres stemt haar gitaar en is klaar om op te treden tijdens de finale van het COC Songfestival. Voordat ik haar aanspreek, zie ik dat ze gespannen is. Anders dan zoals iedereen is voordat ie het podium bestijgt. Ze vertelt me dat haar lied nieuwer dan nieuw is en de reden daarvoor is niet fijn. Ze had zich opgegeven samen met haar vriendin en ze zouden samen meedoen. Haar vriendin maakte het vlak voor het songfestival uit en wilde niet meer meedoen. Alice, zo heet de zangeres uit waar we het over hebben, was verdrietig en vond het te lullig om zich zo vlak voor het evenement af te melden. Ze herpakte zich, herschreef het lied, wijzigde de zanglijnen (van 2 naar 1) en kwam kordaat naar Zeeland. Maar dan is het zover, stoer zijn is één, je lied zingen voor een publiek met een tas vol bagage is twee. Ze zingt, het publiek is stil, een vrouw in de zaal is diep onder de indruk. Blikken kruisen elkaar na afloop van de show. De vrouw uit de zaal is Ruth. Ruth en Alice zijn gelukkig samen, vormen een flink-aan-de-weg-timmerend muzikaal duo en komen dit jaar terug op het COC Songfestival.

Ruth en Alice zijn vriendinnen van Jessie. Jessie was afgelopen week te zien in een portret bij Man bijt Hond. Het portret was kort maar indrukwekkend. Ik moest lachen om een shot van het uitzicht van haar woning in Amstelveen: “Kijkt liever uit op Soest”. En ook om de poes die haar gezicht likt. Jessie heeft behoorlijk wat te verduren gehad qua gezondheid, maar vecht terug en het gaat goed met haar. Ron Link, jurylid van de finale in Middelburg, nu deelnemer aan de liveshows van The Voice of Holland, vond Jessies stemgeluid de warmte uitstralen van Karin Bloemen. Laat La Bloemen nou de vertolkster zijn van Jessie’s lievelingslied. Drie markante, mooie, lieve vrouwen doen als duo en als soliste mee aan de finale in Delft. Zij krijgen van mij nu al 2 x 12 punten.

Kristof is een vriend, een goede vriend. Ik ontmoette hem tijdens de finale in Delft 2007 waar hij de kandidaat was voor COC Limburg en ik de co-hostess van de show. Het was meteen áán, zoals je dat met vriendschappen soms hebt. We ontdekten dat we een voorliefde deelden voor de Zweedse nationale finale van het Eurovisie Songfestival, Melodifestivalen, althans ik ontdekte dat hij er veel meer van wist en eenvoudig ogende maar ingewikkelde danspasjes (weet ik uit ervaring) van Melodifestivalen moeiteloos nadeed. We hebben de finale van Melodifestivalen live gedeeld, het Eurovisie Songfestival in Düsseldorf, oud en nieuw gevierd, een weekendje met beide partners in Antwerpen en gaan volgend jaar naar Malmö. Bij voorbaat geef ik Kristof 12 punten.
Romeo is ook een vriend. Bij Romeo scoor ik altijd als ik grove seksuele dingen zeg. Hij giechelt dan en ik ga door totdat hij niet meer stopt met giechelen. Romeo schreef speciaal voor onze bruiloft (die van Pascal en mij) een lied wat hij tijdens de feestavond vertolkte. Dat is lief. Zijn nummer schalde door de speakers terwijl Pascal en ik een maand geleden door de woestijn reden van Nevada, mijmerend over onze bruiloft. Romeo schrijft en produceert muziek voor veel anderen, maar doet al jaren zelf mee aan het COC Songfestival. Justine Pelmelay, toen nog in betere tijden (al was ze wel te laat), veerde pas op bij het laatste nummer in de finale van Vlissingen (2010). Dat nummer was het strak geproduceerde, briljant uitgelichte, ‘Sex’ van Romeo. Multitalent Romeo krijgt van mij, hoe kan het ook anders, 12 punten.
Vorig weekend vond in Nijmegen de altijd illustere voorronde plaats voor ons songfestival. Nijmegen is in COC Songfestivalland wat Zweden is in Europa bij het Eurovisie Songfestival: uitgebreide, proffesionele voorronde met veel kwaliteit en bij voorbaat een kanshebber voor de winst. En dat is dit jaar niet anders. Nijmegen kiest voor Davide. Ook ik kies voor Davide. Al vanaf zijn deelname aan Idols waar hij behalve door zijn stem ook opviel door zijn emotionele (zou het door zijn Italiaanse afkomst komen?) karakter, valt hij op. Omdat hij altijd goed gekleed is, omdat het een dondersteen (liefkozend woord voor stouterd), omdat toen zijn vriend en ex-winnaar van het COC SF Marc Verburg vorig jaar meedeed Davide als een brok steun vooraan in de zaal zit aan te moedigen en omdat het een doorzetter is. Zo trad hij vorig jaar op als entre-act tijdens de Nijmeegse voorronde en zong daar met volle overgave, beklom de publiekstribune en wist van geen ophouden. Davide zou moeiteloos met Margreet Dolman het hele songfestival kunnen vullen, maar we hebben nog meer kandidaten… Davide is een ster en sterren verdienen 12 punten.

Wilfred en René zingen in de finale een ode aan het COC Songfestival, ben erg benieuwd wie of wat in dat lied voorbij zullen komen. Maar wie zijn zij? Als je nog nooit naar ons festival bent geweest, dan vergeef ik het je als je het antwoord schuldig blijft. René organiseerde meerdere festivals, zong meerdere keren (solo, achtergrond en nu dan als duo), heeft samen met Jurry een heus COC Songfestival comité opgericht (zodat we er nog jaren van kunnen blijven genieten) en won ook al eens de finale. René heeft een gigantisch netwerk, is altijd overal bij en zit er bovenop maar bovenal is René de aimabele jongen met de rode wangetjes en eeuwige glimlach. Hij zingt samen met Wilfred. Wilfred is een goede vriend van mij: zachtaardig, lief, attent, zorgzaam en veel humor. Wilfred is gek op arrangementjes (vraag maar aan hemzelf welke zoal) en is bescheiden. Toen ik hem eens bij een bezoek aan Maastricht hoorde zingen, wist ik dat hij mee moest doen. Hij twijfelde en wilde liever anderen voor laten gaan, maar dit jaar dan toch. De heren komen uit het zuiden des lands, daarom douze points pour les garcons aimables.
In Delft wordt net als in Nijmegen de voorronde grondig aangepakt en dat was dit jaar niet anders. Een van de deelnemers was de winnaar van vorig jaar, Jeroen Manders, met wederom een sterk lied en spitsvondige tekst, uiteraard geschreven door de woordkunstenaar Jeroen zelve. Maar hij won niet. Dat deed Michel. Michel zagen we al eerder in Zeeland in slechts een handdoek op het podium (niet vervelend, integendeel) en ook in de leather-act van Adje in Nijmegen waar drie heren strak in de broek zaten en Michel de enige niet-leer dragende maar wel het nummer-dragende element was. Michel zingt, componeert, is een duizendpoot in Delft. En daarnaast ook nog een lieve, intelligente jongen (op wie ik ooit een oogje had). Mijn blik is gericht op Michel en die van u ook. Delft wint weer het COC Songfestival want Michel krijgt 12 punten.

Behalve deze 7 grootheden zijn er nog 7 andere grootheden die op 17 november a.s. het podium bestijgen: Ethique Gaylectronique (met zo’n naam sta je al met 1 been op het erepodium), Franky Wamelink, De Lichtpuntjes, Rebecca Kleyn, Jos Cové m.m.v The Jukebox Boys, Miss Behave en So What. Ethique Gaylectronique brengt een combinatie van een franse chanson en een fout dansnummer, Franky zingt een rustig popnummer, met De Lichtpuntjes gaan we carnaval vieren, Rebecca zingt Nederlandstalige pop, Jos en the boys zingen een smekende kreet, Miss Behave gaat op z’n frans (trendje dit jaar?) en So What brengt kleinkunst. Ik ken deze nieuwe sterren aan het firmament nog niet, maar dat duurt niet lang meer. Omdat wij allen blij zijn dat er steeds nieuwe aanwas komt bij ons festival, wil ik deze 7 nieuwe grootheden verwelkomen met bonuspunten van ieder 12 punten.
De voortreffelijke organisatie heeft dusdanig gelobbyed dat er 14 (!) deelnemers zijn en dat we Amsterdam en Flevoland dit jaar, meen ik, voor het eerst op het songfestival zien. En evenzo fijn dat Brabant drie keer wordt vertegenwoordigd, maar ook dat ANBO Roze weer terug is.
Heeft u meegerekend? 14 x 12 punten = 168 punten. Loreen haalde bij het Eurovisie Songfestival veel punten maar niet zoveel 12’s. Origineler, oprechter en rechter uit het hart qua songfestival kunnen we het niet maken dus kom ook naar de finale. Er zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar. Een volle bak voor 14 deelnemers, van carnaval tot kleinkunst en alles wat daar tussenzit met een toppresentatrice, Margreet Dolman, daar wil je niet bijzijn, nee daar MOET je bij zijn. Alleen mietjes blijven thuis, dus ik zie jullie allen op 17 november in theater de Veste in Delft.
Liefs,
Tessa International