Archive for november, 2015

De 3 D’s: Diana, Dick en Alexander van Der Doorn

maandag, november 30th, 2015

Column 4: De spanning stijgt, nog maar 2 weekjes

Aan het Eurovisie Songfestival maar natuurlijk ook aan ons Nationaal COC Songfestival doen af en toe dames mee waar het essentiële onderdeel niet overeenkomt met de rest van het uiterlijk. ik heb het over onder meer Dana International, Conchita en Beau Celesta Louise: powergirls met ballen. Dana won maar kan niet zingen (al ging het destijds in Birmingham in 1998 best oke naar vermogen, een van haar backings echter zat er falikant naast). Niet zo lang geleden zag ik Dana ‘live’ in Amsterdam, dat wil zeggen: er stond een band op en Dana zingzegde er (retevals) wat doorheen. Iets korter geleden (een jaar, bruggetje komt eraan) zag ik een zuster het hoofdpodium van de finale van ons COC Songfestival in ’s Hertogenbosch betreden. Ik hou dan altijd even mijn hart vast, want ‘ze’ zijn niet dik gezaaid: zusters die er geweldig uitzien en waar een fijn geluid uitkomt. Beau Celesta Louise is haar naam en ze blies de zaal omver. Het was een sterk jaar met drie kanshebbers, naar mijn bescheiden mening (maar ja, ik zat niet in de oh zo spraakzame jury) waren er vier kanshebbers. U begrijpt wie ik bedoel. Beau Celesta Louise is terug en hoe! Als Alexander van der Doorn (dus niet zonder ‘der’ en ook geen debutant, zoals ik schreef in mijn vorige column, foei!) zal hij samen met Diana Melker ‘Werkelijkheid’ zingen voor COC Noord-Holland Noord. Leuk weetje: Wil je Beau Celesta Louise ‘live’ zien, ga dan op 20 december a.s. naar ICI Paris in Den Helder, waar ze de verkoop van lekkere geurtjes en maquillage tot grote hoogtes zal stuwen (op 3, 22 en 23 december 2015 ook, maar dan als Alexander).

Voor COC Eindhoven doet de veelzijdige volhouder Dick Boonman mee, ik schreef al eerder over zijn eerdere deelnames. Dit jaar doet hij mee met het lied ‘Vieze, vuile flikker’. Die hakt erin! Lees zelf waar zijn lied over gaat in onderstaand dubbelinterview met Alexander.

-Wil je iets vertellen over je nummer?
Alexander:
Diana en ik kennen elkaar al bijna 20 jaar. De enorm sterke band en vriendschap is al die jaren gebleven en heeft vele verhuizingen doorstaan. Jaren hebben we samen in musicalproducties gespeeld en nu wilden we ons eigen nummer maken. Met hartsvrienden Marco en Patrick die professioneel arrangeur en tekstschrijver zijn, hebben we uren, dagen, weken doorgebracht in de studio tot we tevreden waren. Er is een lied ontstaan met een enorme boodschap. “Kiezen voor jezelf, betekent niet dat je anderen niet liefhebt”. Wees gewoon jezelf, hoe moeilijk dat soms ook is. Het mooie aan het nummer ‘Werkelijkheid’ is dat je ieder zijn eigen handelsmerk in het nummer terug hoort. De pakkende teksten van Patrick, de manier van componeren van Marco en het musical achtige stemgeluid van Diana en Alexander. En dan hebben we het nog niet eens over de dansers Heather en Kevin die er virtueel bij zijn op 12 December.

Dick: Het idee voor het nummer kreeg ik tijdens de gaypride in Amsterdam, ik had met een groepje jongere jongens naar de parade gekeken en daar waren ook foto’s van gemaakt, met name de foto’s waar ik op stond met 1 specifieke jongen, wilde ik liever niet op Facebook, bang voor de reacties van vrienden (zelfs homovienden), waarop hij zei, dan zeg je toch gewoon dat ik je toyboy was, waarop ik zei, nee dat maakt het alleen maar erger.

daarop voortbordurend ben ik er verder op gaan uitwerken. In september had ik een aantal bluesoptredens met de zanger van Toon en de Tontjes (vroeger een begrip in Eindhoven), dit ging erg lekker, waardoor het idee voor een samenwerking ontstond voor het songfestival. Het nummer gaat eigenlijk over de liefde, ondanks de heftige titel, en de angst die daar soms bij komt kijken en het moment dat je de liefde opgeeft en toegeeft aan je angsten en de oordelen van anderen om je heen.

Ik zing het nummer voor iedereen die zich daarin herkent, verder zou ik het een tof geuzenlied vinden om de haters het scheldwapen uit handen nemen, omdat we er zelf over zingen, zoals de afro Amerikaanse hiphoppers dit ook doen

-Wat is je favoriete COC Songfestival moment?
Alexander: Dit kan niets anders zijn dan onze deelname aan het COC Songfestival van 2014. Hier zong ik als mijn alter ego ‘Beau Celesta Louise’ het nummer ‘Alright to be Me’. Diana zong toen achtergrond. We hebben de 5e plaats behaald en waren hier enorm blij mee. Tuurlijk wil je winnen, maar de ervaring van het hele evenement is een winst op zich. Het genieten van de sfeer backstage, het delen van de spanning met de andere deelnemers, het repeteren en natuurlijk het moment van het horen van je naam, de aankondiging van de act, de knuffel die je elkaar even geeft en het samen met je beste maatje te zingen voor een uitzinnige zaal. “We houden er zo van!”
Dick: Mijn favoriete COC songfestivalmoment zijn sowieso alle keren dat ik meedeed, maar Oh de Liefde van Gina is een nummer wat ik nu nog wel eens luister, ijzersterk!

-Wat wil je verder nog kwijt?
Alexander:
We hebben een nummer dat niet echt valt te plaatsen binnen een bepaald genre. Het is een liefdesduet, maar ook een power-ballad, een tikkie musical, veel drama, dans, beelden en prachtig stoere muziek.
We zijn er klaar voor.

Dick: Zonder provocatie, geen emancipatie.

Lieve Diana, Dick en Alexander van Der Doorn: Dank voor jullie bijdrage aan deze column! Veel succes met de laatste voorbereidingen en tot 12 december!

Volgende week een laatste column met hopelijk nog meer ontboezemingen van de deelnemers.

Liefs,

Tessa International

Buiten is het koud, maar wij hebben Gerda!

zondag, november 22nd, 2015

Column 3, 22 november 2015

Beste lezers en lieve lezeressen,

Met nog maar een paar weken te gaan voor de finale, neemt de spanning onder de deelnemers en de organisatie flink toe. Dit zijn de weken waarin de pasjes worden geoefend, kleding wordt uitgezocht en gedroomd wordt over winst. Heb je nog geen kaarten? Koop ze dan nu, voor informatie check de website/facebookpagina!

Op onze facebookpagina kon u al lezen dat niemand minder dan Gerda Havertong het derde jurylid is. Wat een feest! We zijn groot geworden met mamma Gerda in Sesamstraat (Gerda speelt al 30 jaar in Sesamstraat), we kennen haar ook van Ranking the Stars waar ze bekend staat als de niet kort-van-stof-zijnde kleurrijke dame. Met La Havertong heeft de organisatie een brok warmte en liefde in huis gehaald. Mocht je laatste worden, niet getreurd, wie wil er nou niet op Gerda’s schouders of schoot uithuilen. Met Ronnie Tober en ondergetekende is de jury nu compleet.

En dan de kandidaten: 12 in totaal, waarbij opvalt dat Amsterdam weer eens meedoet na heel lang weggeweest. Ook opvallend, ex-Belg en ex-winnaar Kristof komt uit voor Zeeland. Overigens stelde Kristof gisteravond in Middelburg zijn nummer (tekst van Gerbert van Gent!) voor aan de Zeeuwse homies, daarover straks meer. Er zijn nog meer oude bekenden in het deelnemersveld: Dick Boonman voor Eindhoven vertolkte onder meer in Delft het carnavalsnummer ‘Hendjes’ met zijn groep in goudkleurige pakken; vorig jaar in Den Bosch gooide Dick het over een geheel andere boeg met het nummer ‘Vladimir’ in zijn zwarte cape. ‘Vladimir’ is geschreven door Romeo Samuel, wie kent hem niet? Al 7 jaar is Romeo hofleverancier voor het festival, hij heeft al 10 nummers geschreven waaronder de classic ‘Je veux l’amour de toi’. Hij bundelt dit jaar zijn krachten met Judith de Graaf, ook zij deed al eerder mee, in Zeeland. Samen vormen zij ‘Urban Connection’ en zullen hun lied op 28 november a.s. in Arnhem tijdens Pure Pink voorstellen aan de homies en sisters in Midden-Gelderland. De laatste bekende is Marco Mensink, hij zal met zijn band Deventer vertegenwoordigen met het lied ‘Andersom’ (tekst: Bert Nonkes, muziek: Kees Kuiper). Er zijn ook nieuwkomers in de finale: de Curly Girls (Amsterdam), Sylviah (Noordoost Brabant), de band Distortion (Delft), Bram Kerstens (West-Brabant en West-Tholen), Alexander van Doorn (Noord-Holland Noord), PJ (Midden-Nederland). De kandidaat voor Kennemerland houdt u nog van me tegoed, theatergroep Augustus (Nijmegen, thuiswedstrijd) is in mijn vorige column al besproken.

De afgelopen weken heb ik aan de kandidaten én de presentator gevraagd wat hun favoriete COC Songestivalmoment is. Ik trap af met presentator Albert-Jan Aartsen, Romeo Samuel en Kristof Urbain. In mijn volgende column wordt dezelfde vraag beantwoord door de andere kandidaten.

Albert-Jan presenteert al jaren de voorronde der voorrondes in Nijmegen en is daar de ongekroonde koning van het festival. Die kroon krijgt hij tijdens de finale, het werd tijd dat de stijlvolle, tikje chaotische (maar oh zo leuke), tongue-in-cheek humorist ons de avond doorloodst. Albert-Jan vertrouwde me toe dat zijn favoriete moment van het COC Songfestival ’s morgens vroeg in het theater is, als het podium nog moet worden opgebouwd en de kandidaten er nog niet zijn. Stilte voor de storm. Hij bereidt zich voor door zoveel mogelijk informatie over de kandidaten tot zich te nemen en de repetities bij te wonen. Lieve Albert-Jan, bijna huiseigenaar en getrouwd man, je ster zal stralen als nooit tevoren in de Vereeniging op 12 december.

Romeo’s favoriete COC Songfestivalmoment is er niet één maar vele, wat wil je ook met zo’n staat van dienst. Komen ze: (2008) Romeo valt als een blok voor de presentatrice die avond, (2010) tijdens zijn sexy nummer ‘I wanna relax’ rukt hij het shirt uit van danser Wouter Huele (zaal gaat los, Justine Pelmelay geeft pardoes 12 punten) en (2013) het enthousiasme van de fans voor zijn lied ‘ Stars’. Geen moment maar een jarenlange vriendschap met Gerbert van Gent is voor Romeo het meest waardevolle van al zijn deelnames. Mooi is dat, he!

Ik heb ook een mooie vriendschap overgehouden aan het COC Songfestival. Bij onze eerste kennismaking (Delft, 2006) zat hij bij me op schoot, 8 jaar later had ik de eer zijn ceremoniemeester te zijn op zijn bruiloft. Ik heb het over Kristof Urbain. En de man met wie hij legaal lief en leed deelt, is ook al zo fijn (Eric Dankbaar). Voor de lezers (m/v) die denken dat mijn 12 punten dus al vast staan: Kul! Kristof zal net als alle andere kandidaten zijn stinkende best moeten doen.

Gisteravond stelde Kristof zijn lied voor aan Zeeland, zijn lied ‘Straight en gay’ knalde erin en werd zeer enthousiast ontvangen. Kristof had zijn jonge danseressen nog niet bij zich, maar tijdens de finale zullen Christella (fijne naam, mocht Kristof ooit nog eens gaan travestitiëren), Coco, Sharee en Eva hem vergezellen op het podium. Kristof’s meest memorabele COC Songfestivalmomenten zijn uiteraard zijn winst in 2007 (Nijmegen met Gerbert van Gent en René de Beer). Op die avond waren zijn beide ouders en zus aanwezig. Hij droeg het nummer op aan zijn overleden broer, wiens verjaardag op die avond plaatsvond. Bijzonder en onvergetelijk! Ook Kristof noemt zijn vriendschap met mij als een hoogtepuntje (toch fijn dat het wederzijds is) en het prachtige decor in Delft in 2006 waar hij zijn debuut maakte op ons festival.

Als laatste wil ik jullie nog wijzen op de spetterende KISSKISS party in Doornroosje waar de afterparty van ons festival zal plaatsvinden. Je kunt zowel combitickets als tickets voor beide evenementen los kopen.

In mijn volgende column meer favoriete COC Songfestivalmomenten van de andere kandidaten. Als laatste nog een tipje van de sluier over de show: Keek je vroeger graag naar shows van Willem Ruis en Ron Brandsteder? Oude tijden herleven tijdens de finale want er zal een heus showballet aanwezig zijn. Hoera!

Tot de volgende column,

liefs

Tessa International