De kandidaten

Column 2, 23 oktober 2012

We schrijven winter 2011, een koud en donker Middelburg, ’s avonds in de coulissen van een klein theater. Een zangeres stemt haar gitaar en is klaar om op te treden tijdens de finale van het COC Songfestival. Voordat ik haar aanspreek, zie ik dat ze gespannen is. Anders dan zoals iedereen is voordat ie het podium bestijgt. Ze vertelt me dat haar lied nieuwer dan nieuw is en de reden daarvoor is niet fijn. Ze had zich opgegeven samen met haar vriendin en ze zouden samen meedoen. Haar vriendin maakte het vlak voor het songfestival uit en wilde niet meer meedoen. Alice, zo heet de zangeres uit waar we het over hebben, was verdrietig en vond het te lullig om zich zo vlak voor het evenement af te melden. Ze herpakte zich, herschreef het lied, wijzigde de zanglijnen (van 2 naar 1) en kwam kordaat naar Zeeland. Maar dan is het zover, stoer zijn is één, je lied zingen voor een publiek met een tas vol bagage is twee. Ze zingt, het publiek is stil, een vrouw in de zaal is diep onder de indruk. Blikken kruisen elkaar na afloop van de show. De vrouw uit de zaal is Ruth. Ruth en Alice zijn gelukkig samen, vormen een flink-aan-de-weg-timmerend muzikaal duo en komen dit jaar terug op het COC Songfestival.

Ruth en Alice zijn vriendinnen van Jessie. Jessie was afgelopen week te zien in een portret bij Man bijt Hond. Het portret was kort maar indrukwekkend. Ik moest lachen om een shot van het uitzicht van haar woning in Amstelveen: “Kijkt liever uit op Soest”. En ook om de poes die haar gezicht likt. Jessie heeft behoorlijk wat te verduren gehad qua gezondheid, maar vecht terug en het gaat goed met haar. Ron Link, jurylid van de finale in Middelburg, nu deelnemer aan de liveshows van The Voice of Holland, vond Jessies stemgeluid de warmte uitstralen van Karin Bloemen. Laat La Bloemen nou de vertolkster zijn van Jessie’s lievelingslied. Drie markante, mooie, lieve vrouwen doen als duo en als soliste mee aan de finale in Delft. Zij krijgen van mij nu al 2 x 12 punten.

Kristof is een vriend, een goede vriend. Ik ontmoette hem tijdens de finale in Delft 2007 waar hij de kandidaat was voor COC Limburg en ik de co-hostess van de show. Het was meteen áán, zoals je dat met vriendschappen soms hebt. We ontdekten dat we een voorliefde deelden voor de Zweedse nationale finale van het Eurovisie Songfestival, Melodifestivalen, althans ik ontdekte dat hij er veel meer van wist en eenvoudig ogende maar ingewikkelde danspasjes (weet ik uit ervaring) van Melodifestivalen moeiteloos nadeed. We hebben de finale van Melodifestivalen live gedeeld, het Eurovisie Songfestival in Düsseldorf, oud en nieuw gevierd, een weekendje met beide partners in Antwerpen en gaan volgend jaar naar Malmö. Bij voorbaat geef ik Kristof 12 punten.
Romeo is ook een vriend. Bij Romeo scoor ik altijd als ik grove seksuele dingen zeg. Hij giechelt dan en ik ga door totdat hij niet meer stopt met giechelen. Romeo schreef speciaal voor onze bruiloft (die van Pascal en mij) een lied wat hij tijdens de feestavond vertolkte. Dat is lief. Zijn nummer schalde door de speakers terwijl Pascal en ik een maand geleden door de woestijn reden van Nevada, mijmerend over onze bruiloft. Romeo schrijft en produceert muziek voor veel anderen, maar doet al jaren zelf mee aan het COC Songfestival. Justine Pelmelay, toen nog in betere tijden (al was ze wel te laat), veerde pas op bij het laatste nummer in de finale van Vlissingen (2010). Dat nummer was het strak geproduceerde, briljant uitgelichte, ‘Sex’ van Romeo. Multitalent Romeo krijgt van mij, hoe kan het ook anders, 12 punten.
Vorig weekend vond in Nijmegen de altijd illustere voorronde plaats voor ons songfestival. Nijmegen is in COC Songfestivalland wat Zweden is in Europa bij het Eurovisie Songfestival: uitgebreide, proffesionele voorronde met veel kwaliteit en bij voorbaat een kanshebber voor de winst. En dat is dit jaar niet anders. Nijmegen kiest voor Davide. Ook ik kies voor Davide. Al vanaf zijn deelname aan Idols waar hij behalve door zijn stem ook opviel door zijn emotionele (zou het door zijn Italiaanse afkomst komen?) karakter, valt hij op. Omdat hij altijd goed gekleed is, omdat het een dondersteen (liefkozend woord voor stouterd), omdat toen zijn vriend en ex-winnaar van het COC SF Marc Verburg vorig jaar meedeed Davide als een brok steun vooraan in de zaal zit aan te moedigen en omdat het een doorzetter is. Zo trad hij vorig jaar op als entre-act tijdens de Nijmeegse voorronde en zong daar met volle overgave, beklom de publiekstribune en wist van geen ophouden. Davide zou moeiteloos met Margreet Dolman het hele songfestival kunnen vullen, maar we hebben nog meer kandidaten… Davide is een ster en sterren verdienen 12 punten.

Wilfred en René zingen in de finale een ode aan het COC Songfestival, ben erg benieuwd wie of wat in dat lied voorbij zullen komen. Maar wie zijn zij? Als je nog nooit naar ons festival bent geweest, dan vergeef ik het je als je het antwoord schuldig blijft. René organiseerde meerdere festivals, zong meerdere keren (solo, achtergrond en nu dan als duo), heeft samen met Jurry een heus COC Songfestival comité opgericht (zodat we er nog jaren van kunnen blijven genieten) en won ook al eens de finale. René heeft een gigantisch netwerk, is altijd overal bij en zit er bovenop maar bovenal is René de aimabele jongen met de rode wangetjes en eeuwige glimlach. Hij zingt samen met Wilfred. Wilfred is een goede vriend van mij: zachtaardig, lief, attent, zorgzaam en veel humor. Wilfred is gek op arrangementjes (vraag maar aan hemzelf welke zoal) en is bescheiden. Toen ik hem eens bij een bezoek aan Maastricht hoorde zingen, wist ik dat hij mee moest doen. Hij twijfelde en wilde liever anderen voor laten gaan, maar dit jaar dan toch. De heren komen uit het zuiden des lands, daarom douze points pour les garcons aimables.
In Delft wordt net als in Nijmegen de voorronde grondig aangepakt en dat was dit jaar niet anders. Een van de deelnemers was de winnaar van vorig jaar, Jeroen Manders, met wederom een sterk lied en spitsvondige tekst, uiteraard geschreven door de woordkunstenaar Jeroen zelve. Maar hij won niet. Dat deed Michel. Michel zagen we al eerder in Zeeland in slechts een handdoek op het podium (niet vervelend, integendeel) en ook in de leather-act van Adje in Nijmegen waar drie heren strak in de broek zaten en Michel de enige niet-leer dragende maar wel het nummer-dragende element was. Michel zingt, componeert, is een duizendpoot in Delft. En daarnaast ook nog een lieve, intelligente jongen (op wie ik ooit een oogje had). Mijn blik is gericht op Michel en die van u ook. Delft wint weer het COC Songfestival want Michel krijgt 12 punten.

Behalve deze 7 grootheden zijn er nog 7 andere grootheden die op 17 november a.s. het podium bestijgen: Ethique Gaylectronique (met zo’n naam sta je al met 1 been op het erepodium), Franky Wamelink, De Lichtpuntjes, Rebecca Kleyn, Jos Cové m.m.v The Jukebox Boys, Miss Behave en So What. Ethique Gaylectronique brengt een combinatie van een franse chanson en een fout dansnummer, Franky zingt een rustig popnummer, met De Lichtpuntjes gaan we carnaval vieren, Rebecca zingt Nederlandstalige pop, Jos en the boys zingen een smekende kreet, Miss Behave gaat op z’n frans (trendje dit jaar?) en So What brengt kleinkunst. Ik ken deze nieuwe sterren aan het firmament nog niet, maar dat duurt niet lang meer. Omdat wij allen blij zijn dat er steeds nieuwe aanwas komt bij ons festival, wil ik deze 7 nieuwe grootheden verwelkomen met bonuspunten van ieder 12 punten.
De voortreffelijke organisatie heeft dusdanig gelobbyed dat er 14 (!) deelnemers zijn en dat we Amsterdam en Flevoland dit jaar, meen ik, voor het eerst op het songfestival zien. En evenzo fijn dat Brabant drie keer wordt vertegenwoordigd, maar ook dat ANBO Roze weer terug is.
Heeft u meegerekend? 14 x 12 punten = 168 punten. Loreen haalde bij het Eurovisie Songfestival veel punten maar niet zoveel 12’s. Origineler, oprechter en rechter uit het hart qua songfestival kunnen we het niet maken dus kom ook naar de finale. Er zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar. Een volle bak voor 14 deelnemers, van carnaval tot kleinkunst en alles wat daar tussenzit met een toppresentatrice, Margreet Dolman, daar wil je niet bijzijn, nee daar MOET je bij zijn. Alleen mietjes blijven thuis, dus ik zie jullie allen op 17 november in theater de Veste in Delft.
Liefs,
Tessa International

Comments are closed.