Bring on the dirt

Column 3, 30 oktober 2012

Beste lezers en lieve lezeressen,

Harstikke lief natuurlijk, die columns van mij waar ik voor iedere kandidaat de loftrompet afsteek, maar een beetje nicht is ook op roddels gericht. Zo bereikte mij een van de reacties op column 2 van dit jaar met de tekst zoals de titel van deze column. Het COC Songfestival is niet alleen de voorkant die het publiek ziet, maar ook het verdriet van verliezen, gebroken hakken op het podium, scoreborden die nog net geen kandidaat vellen tijdens de puntentelling, juryleden die te laat komen en diva-gedrag tentoon spreiden (opvallend is dat echte sterren nooit diva-gedrag vertonen) en als dat nog niet genoeg is ook nog het al dan niet oraal omkopen van juryleden (echt gebeurd, tot 2 x toe). Das war einmal (=duits). Hoe zit het dan dit jaar?
Lieve mensen, ik weet het niet. Door mijn nieuwe rol als jurylid vond ik het niet kunnen om voorrondes te bezoeken. Juist bij die voorrondes hoor ik wel eens wat naast de liedjes. Ik zou dan een winnend lied in zo’n voorronde vaker horen dan andere nummers in de finale en dat is oneerlijk. Denk aan bijvoorbeeld Britney Spears, die overigens niet meedoet dit jaar. Hoor je Britney slechts 1 keer, dan is er weinig tot niets aan. Door de marketingmachine die achter haar staat, wordt je als eenvoudige onschuldige luisteraar doodgebeukt met haar nummer en dan ga je het vanzelf wel waarderen. Ik ben dit jaar nergens mee doodgebeukt, sterker nog, ik heb nog niets gehoord en dat blijft ook zo totdat Mevrouw Dolman het startsein geeft voor een doldwaze avond.
Ik kan daarom niet anders dan enkele verhalen uit de oude doos opschrijven en daarnaast een oproep doen aan alle lezers van deze column om dirt, modder, achterklap, praat uit de wandelgangen, al lijkt het maar heel futiel (ik blaas het zelf wel op, maak je geen zorgen!) met mij te delen door me bijvoorbeeld een privé bericht te sturen op facebook.
Anekdote 1 uit de oude doos:
Een aantal jaren geleden was er een kandidaat die vond dat hij/zij moest winnen. Waarom? Hij/zij had enorm geïnvesteerd in een act, de kleding en vond werkelijk vooraf al dat hij/zij over het beste nummer beschikte. Gevalletje tunnelvisie. Onderdeel van de act was een professionele dans. De uitvoerenden daarvan hadden een enorme reis gemaakt, hadden niets maar dan ook niets met het COC Songfestival en mochten na heel veel reizen en een dag wachten slechts drie minuten hun ding op het podium. Dat lukte prima. De performer echter deed ook zijn/haar best, maar kreeg maar 1 keer het volle pond van een jurylid. De tas met cd’s van het nummer werd na afloop al niet meer uitgepakt, hij/zij was woest. Ik sprak hem/haar een half jaar later en hij/zij was nog steeds uit het lood geslagen door de uitslag. Wat leren we hier nou van, kandidaat in spe? Tessa’s advies: Doe mee omdat je het leuk vindt, omdat je wilt dat je lied wordt gehoord, omdat je samen met een zaal van pakweg 400 mensen geniet van het roze lied (en niet alleen die van jou).


Anekdote nummer 2:
Datzelfde jaar deed een zangeres mee die door Paul de Leeuw bij een ander songfestival werd verweten te beschikken over een sjagrijnige huisvrouwen-uitstraling. Dat is niet best. Ze zong overigens wel heel goed, maar ja die uitstraling he…’s Middags tijdens de repetities was zij met haar zangpartner en het koor in de foyer aan het repeteren. Nou ja, repeteren, het leek meer op een bootcamp zonder boots waarbij de zangeres de rol vervulde van Oberstormbahnführerin. De zangpartner kreeg er flink van langs. Ik stelde me voor en dat vonden ze al vreemd, afgaand op hun reactie. Later, toen ze doorkregen dat ik de co-hostess was, waren ze een stuk beter te pruimen. Gevalletje te laat. De zangpartner van de Oberstormbahnführerin (hierna: OBF) was zo geïntimideerd dat hij tijdens het moment supreme geen helder geluid meer uit zijn keeltje kreeg. De OBF reageerde daarop door extra hard te gaan zingen. Het mocht niet baten, ze gingen roemloos ten onder. Tessa’s advies: Een duo ben je met zijn 2’en (en niet 1 en 0,1) en ook heel belangrijk, wees aardig tegen iedereen, ook als je denkt dat die iets te dikke, wenkbrauw-geëpileerde meneer met zware stem die zich zomaar voorstelt (hoe durft ie!) de schoonmaker van het theater is.


Anekdote nummer 3:
De politie is je beste vriend. Dat vond althans een kandidaat die nog maar net uit de kast was en meedeed aan ons songfestival, weer wat jaren later dan de vorige annekedoterietjes. De kandidaat deed mee met een aardig lied, zong ook best aardig maar beschikte over heel wat praatjes tijdens de repetities. Ik geef toe, er is natuurlijk wel eens wat mis gegaan met geluid en techniek maar dat jaar was alles werkelijk perfect. Vond de bewuste kandidaat niet. Maar alla, onzekerheid kun je verbloemen met arrogantie, een bekend fenomeen. Hij eindigde ergens onderaan. En vierde dat onderop, met een politieman boven, in een hotelkamer naast die van ons. In bedekte termen schreef ik daarover in de afsluit-column van dat jaar, maar dat werd niet gewaardeerd. Ik werd zelfs bedreigd naar aanleiding van die column. Niet door die politieman hoor, dat is een uiterst vriendelijke en gevaarlijk opgewonden kerel. Tessa’s advies aan Tessa: Schrijf niet alles op en wees discreet. Ik beloof je dat ik dit advies opvolg……………………….als ik 100 ben geworden.


Lieve songfestivalsterren, het duurt nog maar ruim 2 weken voordat de finale een feit is. Repeteer er lustig op los (maar maak er geen bootcamp van), vier het leven (met of zonder politieman m/v boven je) en vergeet niet je actuele dirt, roddel en achterklap naar me te sturen. Als daar iets substantieels tussen zit, dan weet ik jullie weer te vinden in column 4.
Sluit ik af met een paar wist-u-datjes. Wist u dat?
-De jongste zanger uitkomt voor Leiden en slechts 18 lentes jong is?
-Hij een heel interessante twitternaam heeft die bijvoorbeeld de politieman uit anekdoterietje nummer 3 zal boeien?
-De zangeres die Amsterdam vertegenwoordigt ooit deel uitmaakte van de Pinkstergemeente, maar nu niet meer
-Dat zij 2 jaar geleden haar debuutsingle uitbracht en een bijzonder guitig koppie heeft
-De zanger die voor Noord-Oost-Brabant (denk aan Oss, de Peel, Uden) uitkomt, verdomd veel weg heeft van Neerlands grootste zanger, Marco Borsato. Maar het is toch echt Jos Cové
-Jos Cové o.a. ook het repetoire zingt van Marco maar ook al eerder meedeed aan een musical waar duizenden mensen van konden genieten
-Er meer dan twee ‘dames’ van twijfelachtig geslacht tijdens de finale hun opwachting maken
-Want behalve La Dolman en ondergetekende doet Miss Behave mee met een prachtige tekst en uitvoering waarmee ze eerder al een eurosongfestival won voor Frankrijk
-De inzending van COC Flevoland (wat leuk dat ze meedoen!) bestaat uit muzikale vrijwilligers van deze groeiende COC-afdeling
Er nog steeds kaarten beschikbaar zijn, maar wees er snel bij!
Tot zover,
Liefs
Tessa International

Comments are closed.