Ali Gay en de homofiele medemensen winnen het COC Songfestival 2011

december 5th, 2011

Een verslag van de finale

5 december 2011

Beste lezers en lieve lezeressen,
Zaterdag 3 december 2011 vond in het Spiegeltheater te Middelburg de 17e nationale finale van het COC Songfestival plaats. Ali Gay (Jeroen Manders), Anna Tamens (percussie met inkijk), Max Lammers en Marco Berends (luchtgitaren) en Ruben Dahmen (live saxofoon) pakten met het tekstueel zeer sterke rocknummer ‘Zo Gay’ de hoofdprijs. Jeroen maakte de muziek en schreef de tekst van dit uiterst originele nummer (zo hoorden we nog nooit eerder een rocknummer op het festival) waarin hij de hokjesgeest van de homo zelf aan de kaak stelt. Behalve sterk qua tekst en uitvoering is ‘Zo Gay’ ook nog eens visueel aantrekkelijk: Zo zien we heel kort een hondje genaamd Desiree op het podium, breken de instrumentalisten hun eigen instrument af (waar zelfs Jeroen van schrikt tijdens de reprise van het lied in de finale) en als hoogtepunt verschijnt engel Ruben met zijn volle lippen op saxofoon tijdens het instrumentale intermezzo op het podium. Een feest voor oor en oog, al dacht vakjurylid Ron Link (Tarzan uit de gelijknamige musical) daar anders over. Echter, meerdere leden van de publieksjury gaven Ali de hoogste punten, waardoor zij in een spannende eindsprint met de uiteindelijke nummer 2, Jessie Kleine voor COC Haaglanden, de glorieuze winst pakten. Hulde aan Jeroen, die na vele deelnames met ijzersterke teksten (herinnert u zich bijvoorbeeld van vorig jaar nog ‘op de prairie, op de pampa doet de pelikaan aan ho-ho-homosex’?) voor DWH Delft de trofee binnenhaalt.

’s Ochtends rijden mijn man en ik van Ellewoutsdijk onder de rook van kerncentrale Borssele waar Pascals ouders wonen naar Middelburg. Na de Sinterklaasviering met zijn ouders (wiens ogen steeds meer licht gaan geven, dichtbij Borssele he, dan krijg je dat) en een nachtelijk jaccuzi-avontuur onder de Zeeuwse sterrenhemel komen we redelijk brak aan in de hoofdstad van Zeeland. We zijn te vroeg en vragen ons af of het gevangeniscomplex wat het Spiegeltheater omgeeft wel veilig is voor de holebi-gemeenschap. Maar ridder Jurry is er ook al en legt uit dat het theater normaliter door verstandelijk gehandicapten wordt gebruikt. Behalve die groep huist er ook een asielzoekerscentrum bij het theater. Zo hebben we alle minderheden bij elkaar, gezellig toch! Het theater is verrassend mooi en het geluid prima en na een klein uur druppelen de deelnemers binnen. Na veel zoenwerk gaan Pascal en ik terug naar onze bed en breakfast om mezelf qua gezicht in Tessa International te veranderen. Als we terugkomen, zijn alle repetities afgerond en loopt de hele show gestroomlijnd, vooral dankzij Roeland die de regie strak in handen heeft. Roeland snapt het klappen van de zweep en verzint ter plekke spannende ideeën om de show op te leuken. Zo’n regisseur wens je bij iedere finale. We eten gezamenlijk een kroket en broodjes met soep en dan begint de show om 19.30 uur voor een uitverkochte zaal.

We beginnen met Felicia Braam, de winnares van vorig jaar (leadzangeres Straight Cats) die samen met de 19-jarige Lars de Rijcke een gelegenheidsduo vormt. Ze maken deel uit van ‘From New Orleans to Nashville’ en brengen vanavond 3 nummers uit hun repetoire van crazz (mix van country en jazz). De prachtige stem van Felicia vult de zaal en de stemming zit er meteen goed in. Daarna stel ik de publieksjuryleden en (h)eerlijk vakjurylid Ron Link voor. De kandidaten komen al zwaaiend op en bij gebrek aan een pinkroom met camera zijn zij het decor voor vanavond. Met twee palmbomen heeft het wat weg van ‘Rondom 10’ maar het is erg prettig om de reacties van de artiesten te zien op degene die op dat moment staat op te treden.

Kandidaat nummer 1 is Marc Verburg die met een professionele performance en dito lied (qua tekst en muziek) de zaal stil krijgt. De twee Suzannes en Lisette in het achtergrondkoor en componist René Stephan achter de piano maken het plaatje compleet. Zij krijgen dan ook uiteindelijk de meeste punten van Ron die toevoegt dat alles klopt aan dit nummer. COC Nijmegen wordt uiteindelijk derde. Dat is even slikken maar als ik de hele Nijmeegse equipe ’s avonds laat op een plein in Middelburg tegenkom is van enige teleurstelling geen sprake meer. Sportief en professioneel dus.

De 2de kandidaat is niet op komen dagen, schandalig. COC Midden-Gelderland hield een voorronde maar kwam uiteindelijk gewoon niet. Het scorebord kon niet meer veranderd worden dus kondigde ik de deelnemer wiens naam ik niet noem (wil geen brievenbusplassers uitlokken) gewoon aan met het nummer ‘De kracht van de stilte’, want stil bleef het. Ron Link vond de tekst van tekstschrijver Jamai ronduit vaginaal.

En dan komt Judith de Graaf voor COC Leiden het podium op. Meisje met gitaar brengt het innemende en verfijnde ‘Free to love’ en de zaal is weer muisstil. Judith is bescheiden en mooi om te zien en ik hoop oprecht dat we haar nog vaker bij het COC Songfestival terug gaan zien.

De rust is voorbij want Kristof, Bert, Romeo, Wouter en Richard komen schlageren op zijn Zweeds voor COC Limburg. Met een dijk van een ritme, een stem als een klok en visueel spektakel komt de zaal nu echt los. Ron Link heeft zijn twijfels over de t-shirts van de heren, had wat meer glitter gewenst. Tja. Persoonlijk word ik erg blij van deze inzending en weet nu al dat ik dit over een paar jaar nog thuis afspeel, maar ik zit niet in de jury. Petje af voor Nijmegen en Limburg die duidelijk veel werk van hun inzending hebben gemaakt. Dat je niet maanden hoeft te sleutelen aan je nummer, bewijst DWH Delft die 2 weken voor de finale nog niks op papier had staan. Maar goed, de meningen liepen zoals zo vaak behoorlijk uiteen. Zo kreeg Kristof van Delft de hoogste punten maar eindigde uiteindelijk onderaan. Ook Kristof blijft sportief, zoals ik hem ken. Gewoon doorgaan jongen, jij hoort op een podium thuis.

COC Midden-Nederland is kandidaat nummer 5. Oorspronkelijk een duo maar een week voor de finale ging het uit tussen de twee dames dus heeft de overgebleven zangeres Alice het nummer in rap tempo herschreven en staat stoer met gitaar de longen uit haar emotionele lijf te zingen. Ron Link noemt haar een huisvrouw, nou Alice, ik zou graag met jou ramen zemen en koekjes bakken onder het genot van jouw ballade.

Remi Schoemakers wordt de hele dag gevolgd door Omroep Zeeland, want hij is de kandidaat voor Zeeland samen met zijn achtergrondberen Peter Reinders (jarig vandaag!) en knuffelbroer Aarnoud de Molenaar. Remi ziet er strak uit in zijn Italiaanse maatpak en zingt een prachtig nummer. Ondanks de thuiswedstrijd weet charmante Remi de winst niet te pakken.

En dan de winnaars van vanavond: DWH Delft. De zaal is deels onthutst van dit rocknummer dat de homo identiteit op de korrel neemt. Niet het zoveelste liefdesliedje of probleem/protestsong maar een hand-in-eigen-boezem song, die we nog nooit eerder hebben gehoord. Ron Link begrijpt het niet helemaal en Jeroen probeert het hem nog uit te leggen maar tevergeefs. Publieksjurylid Wilfred voor COC Limburg stelt dat lef beloond moet worden. En zo is het! We gaan dus volgend jaar terug naar Delft, waar in 2006 ik mijn eerste COC Songfestival finale mocht presenteren. Open sollicitatie: Ik vind oprecht dat het tijd wordt voor nieuwe aanwas van kandidaten en ook een nieuwe presentator en/of – trice maar zou dolgraag voor de allerlaatste keer de cirkel rondmaken in Delft. DWH, ga vroeg op zoek naar sponsoren want dat is uitermate lastig in deze tijden van crisis, organiseer een grootse show en stimuleer de andere COC’s (ook Friesland en Amsterdam bijvoorbeeld) om toch echt mee te doen aan dit unieke liedjesfestijn waar het roze lied gehoord wordt. Waar anders hoor je nummers waarbij het niet gaat over hem en haar?

De laatste en zeker niet de minste is Jessie Kleine, de vrouw die alles doorstaat en met een prachtige zelfgeschreven tekst het nummer ‘Roze Rood’ zingt naar de tweede plaats. Jessie is er stil van als Ron haar stem roemt (a la Karin Bloemen) en de eindstrijd is reuze spannend want tot op het laatste moment had Jessie kunnen winnen.

Na de pauze zingen Aarnoud de Molenaar en Peter Reinders een songfestivalmedley en de zaal zingt vrolijk mee. De puntentelling is als vanouds ultra spannend want bijna iedereen staat wel een keer bovenaan, maar zoals bekend pakken Ali Gay en de homofiele medemensen uiteindelijk de winst.

Op weg naar de afterparty krijg ik van een fan uit Nijmegen een ring kado en ben, een unicum, ook ik ben een keer stil. De afterparty is ronkend druk en gezellig en er heerst een opwindende sfeer. Politieman en jurylid Marco (vele vooral jonge aantrekkelijke deelnemers kennen hem erg goed) is er ook en wil me plat op de bek pakken, maar dat wil ik natuurlijk niet want ik ben heel gelukkig getrouwd met de mooiste man van de wereld. In hotel de Doelen is er nog een afterafterparty met Jessie en Kristof en in het COC café schijnen verschillende deelnemers het meer dan goed met elkander te kunnen vinden. Lekker toch!

Vanavond is op Omroep Zeeland een verslag te zien van de finale (en later op de site van die omroep bij ‘uitzending gemist’) en de komende weken zullen de foto’s en filmpjes van de optredens op www.cocsongfestival.nl en het eigen youtube kanaal te zien zijn. Lekker nagenieten dus. Het was mij een eer om de finale wederom te mogen presenteren en dank iedereen, alle vrijwilligers en ridders René, Jurry, Ronald , regisseur Roeland, Ivo, Marjolein en natuurlijk alle deelnemers voor een onvergetelijke avond. Wie weet tot volgend jaar in Delft.
Liefs,
Tessa International

Alle deelnemers bekend, deel 2 (column 3)

november 20th, 2011

zondag 20 november 2011, iets later op de dag (nog steeds mistig buiten)

Beste lezers en lieve lezeressen,

Zoals beloofd pen ik nog even door, want we zijn er nog niet, we hebben nog vier kandidaten te gaan. Niet de minste, dus lees en huiver…
Dit jaar zijn er acht kandidaten die strijden om de eer, iets minder dan voorgaande jaren maar het niveau van de liedjes is ongekend
en bijkomend voordeel: Het wordt geen drie of zelfs vier uur durende show, het publiek kan zonder beenkramp aan de afterparty beginnen. In het lieflijke theater te Middelburg kan uiteraard gedronken worden maar de echte afterparty zal plaatsvinden in het plaatselijke COC van Middelburg, waar Jurry de hits aan elkaar zal draaien. Met een beetje geluk zullen Jurry en ik ook nog onze befaamde K3-act met zijn 2’en opvoeren. Maar dat is van later zorg, eerst krijgt u van mij de vier volgende kandidaten in de finale. Komen ze.

Kandidaat nummer 5, voor Midden-Nederland is het duo Audrey & Alice met het lied ‘A bittersweet romance’. Met zo’n titel zit je al goed en niet onbelangrijk: de dames hebben zelf de muziek gemaakt en geschreven! Heb me suf gegoogled, maar ook via de site van COC MN vind ik (nog) niets over Audrey & Alice. Het kan zijn dat Audrey de dame is die twee jaar geleden voor Midden-Gelderland met haar band deelnam aan de finale dezelfde Audrey is, maar ik weet het niet. Het zou zelfs Audrey Landers kunnen zijn. Wie? De hijgerige blonde actrice uit Dallas die ooit een hit had in Nederland met ‘Manuel goodbye’, maar dat lijkt me uitermate sterk. Wie Audrey Landers zeker niet kent, is onze tweede jongeling van het festival, kandidaat nummer 6, Remi Schoenmakers. Meer over Audrey & Alice zodra ik meer weet, zo houden we het spannend.

Kandidaat nummer 6 voor Zeeland is dus Remi met het lied “Vreemde man”. Vorig jaar stond hij in het achtergrondkoor van duitse Mirko (COC Songfestival-veteraan en levende legende) maar nu pakt hij de voorgrond. Met zijn donkere krulletjes en sympathieke uitstraling zal Remi de zaal inpakken. Maar wat als Remi wint? Zal Zeeland voor de vierde keer op rij de finale organiseren? Nee, als ze dat zouden doen gaat niet alleen het COC failliet, maar zal zich financieel een ramp voltrekken die verbleekt bij die grote ramp in 1953. Ik overdrijf, maar hoe dan ook, de holebi-karavaan zal niet nogmaals in Zeeland neerstrijken, dat staat nu al vast. Neemt niet weg dat Remi de eer van Zeeland met verve zal verdedigen en bij winst alle egards krijgt die hem toekomen. In het koor van Remi zien we Aarnout en Peter (zie laatste kolom). Vorig jaar sprak ik Remi met zijn vriend in het nachtelijk uur op de winderige boulevard van Vlissingen en merkte dat hij de outfit van mijn huidige echtgenoot niet vervelend vond, wie weet treedt Remi nu op in leren chaps. We gaan het meemaken.

Kandidaat nummer 7 is het DWH uit Delft, vertegenwoordigd door Jeroen Manders en een schare dansers, waaronder de lustopwekkende Max (die we al eerder op het podium zagen wiegen, oa in slechts een handdoek). Jeroen Manders is een woordkunstenaar en wist de afgelopen jaren al meerdere keren met zijn songs de lachers op de hand te krijgen. Jeroen is proffesioneel zanger en acrobaat en was bijvoorbeeld dit jaar te bewonderen in een opera in het muziektheater van Amsterdam. Onder de artiestennamen ‘Ali gay en homofiele medemensen’ zingen Jeroen en kompanen het lied ‘Zo gay’. Uit betrouwbare bron weet ik dat er een paar weken geleden nog geen letter op papier stond van deze hit, maar Jeroen kennende tovert hij in een wip er een meesterwerkje uit. Ook nu is het maar weer goed dat ik niet in de jury zit, want dit wordt weer een feestje op het podium. Go Ali!

En alweer de laatste kanshebster op het erelaureaat. En dat is voor COC Haaglanden de verrukkelijke Jessie Kleine met het lied ‘Roze Rood’ waarbij Jessie zelf de tekst schreef. Jessie zou eerst een ander nummer doen (ook heel erg mooi, live gebracht tijdens onze bruiloft in de nazomer van dit jaar), maar besloot uiteindelijk met ‘Roze Rood’ een gooi te doen naar goud. Op piano wordt ze begeleid door de wulpse donkere schone Ruth Dorka, alweer een groot pluspunt. Dorka en Kleine werden vorig jaar verdienstelijk 2de in de finale, dat is heel dichtbij de winst. We zullen zien of Jessie, kleine vrouw met het grote hart, dit jaar nog een treetje opklimt. Jessie, je kunt het!

Ik heb de kandidaten in optreed-volgorde voorgesteld, tijdens de finale zal het publiek eerst alle kandidaten te zien en te horen krijgen. Zoals bekend is er één vakjruylid en dat is Ron Link, de mooie getalenteerde musicalster oa bekend van zijn hoofdrol Tarzan. Ron zal na ieder nummer in de finale zijn commentaar geven en zijn punten tellen dubbel. De regiojury’s van de 8 deelnemers completeren de uitslag. Vóór de uitslag zal er nog een songfestivalmedley gebracht worden door de leukste Zeeuwse beren ooit, Aarnout Molenaar en Peter Reinders. Peter Reinders is de helft van het duo 2Much, dat COC songfestivalhistorie bracht door hun vele hilarische deelnames. Beide heren hebben stemmen als klokken, zijn uitermate knuffelbaar (schroom niet als je een knuffel nodig hebt)

Laatste wist-u-datjes:

-Behalve Wouter Huele en Andy (what’s in a name) Dix zal ook danser Richard Doeleman de act van Kristof vervolmaken met zijn danskunsten

-Lorelei l’Amuse zal niet het winnende nummer van vorig jaar zingen, de band komt namelijk niet mee. Wat dan wel? Lorelei of Felicia (haar echte naam) zal een songfestivalmedley zingen van engelstalige up-tempo nummers

-Eén van de belangrijkste sponsors dit jaar (en de vorige edities in Zeeland) is mosselkoning Erik Bruijne. Ben je al eerder in Zeeland aanwezig dan 3 december of blijf je langer of kom je in de toekomst nogmaals in de mooiste provincie van ons land, ga dan naar Eriks toprestaurant Phillipine.

-De afterparty duurt langer dan eigenlijk mag van gemeente Middelburg. Jurry heeft de gemeente zover gekregen dat we door kunnen gaan tot we niet meer kunnen, alweer een veer in het goddelijke kontje van Jurry.

Rest mij niet anders dan alle kandidaten heel veel succes te wensen met de laatste voorbereidingen en dan zien we elkaar op zaterdag 3 december in Middelburg, goedgemutst, fris, fruitig en van nature blijmoedig zoals wij holebi’s zijn.
Tot dan
Liefs
Tessa International
ps Mocht er de komende 2 weken nog meer bekend worden over Audrey & Alice en/of Sean, dan volgt er nog een column. Zoniet, dan hoort u het van mij live on stage. Er komt sowieso nog een afsluitende finale-column na afloop van het festival. Dat u het maar weet.

Alle deelnemers bekend

november 20th, 2011

Alle deelnemers bekend, deel 2

zondag 20 november 2011

Beste lezers en lieve lezeressen,

Nog krap 2 weken te gaan en dan is het zover: de finale van het 17e COC Songfestival in Middelburg. Uw razende reportster is dit
jaar behoorlijk minder razend, excuses daarvoor. Door privé-omstandigheden (nee niet met mijn kersverse man, we zijn ultrahappy) heb ik gewoonweg geen tijd gehad om jullie op de hoogte te houden van alles in COC Songfestival-land. Maar niet getreurd, ik sla terug met niet één maar wel twee columns met alle wetenswaardigheden over de kandidaten op zaterdag 3 december 2011. Daar gaan we.

Voordat ik van start ga, eerst even een grappig nieuwtje in de pers. In de Gaykrant die net uit is, staat een aankondiging van ons festival
(waarbij ook wordt geschreven dat er nog kaarten zijn en dat is niet juist, want we zijn volledig uitverkocht) met een foto van ondergetekende erbij op een prachtig zwart paard. Een paar pagina’s eerder in dezelfde Gaykrant staat een uitgebreid interview met mijn kapper. Puur toeval. Kapper Joël zorgt er al jaren voor dat Tessa’s coupe eruit ziet als een raspoedel, zijn man en ook kapper Theo doet het haar van de mannelijke alter ego van Tessa.
In het artikel staat o.a. dat de heren safe sex feesten organiseren en daar zichzelf ook lekker in mee laten voeren. Dat wist ik al (Theo laat me tijdens het knippen regelmatig foto’s zien van zijn acties op velerlei gebied). Ik deel dit met u zodat u weet dat dezelfde vuist waarmee mijn pony is gecoiffeerd op plekken is geweest die nou ja…vul zelf maar in. Zo, nu heb ik jullie onverdeelde aandacht en kan ik verdergaan met de deelnemers 🙂

We beginnen de avond met een knalster, namelijk de winnares van vorig jaar: Lorelei L’Amuse. Zij zal traditiegetrouw het winnende nummer zingen van 2010.
Doet haar naam vermoeden dat ze schepen schipbreuk laat leiden, niets is minder waar, met haar stem en performance wist ze vorig jaar met ‘The Straight Cats’ op overtuigende wijze iedereen in te pakken. En dat doen we bij de opening nog eens dunnetjes over.

Kandidaat nummer 1 is meteen een kanshebber. Voor Nijmegen zal Marc Verburg (tesamen met Suzanne Menheere, Lisete van Amstel en Suzanne Bunning) het lied ‘Nog één keer’ zingen, van de hand van René Stephan. De tekst is van Anja Maas.

Marc en René zijn geen onbekenden voor de terugkerende COC Songfestival bezoeker, Marc won al twee keer de finale, moest hem één keer inleveren maar dat terzijde en René schreef al meerdere nummers de finale in en won meerdere keren (laatste keer met Roy in 2009). Marc wilde zo graag voor Nijmegen de finale winnen, via LinkedIn (een social media-site voor de werkende mens) kon ik iedere gedachtekronkel van spirituele Marc lezen. En hij won, terecht ook. Met zijn stem, zijn duidelijke dictie, inlevingsgevoel en een sterk nummer zal Marc de eer van Nijmegen verdedigen. Go Marc!

Kandidaat nummer 2 is Sean Heij voor COC Midden-Gelderland het blonde veulen (jonge variant van ‘dark horse’, zou zomaar kunnen winnen). De titel van het lied is nog niet bekend, maar we weten al wel dat Sean met zijn 18 lentes (!) jong menig jongenshart sneller zal doen kloppen. Check zijn naam op hyves, facebook, twitter en youtube en je ziet een enthousiaste, knappe verschijning. We zijn allemaal benieuwd wat je gaat zingen, Sean, dus laat nog even weten aan de organisatie hoe of wat en dan zal ik er nog een column aan wijden.

Kandidaat nummer 3 is Judith de Graaf voor COC Leiden met het lied “Free to love”. Wees niet bevreesd, Judith is NIET het zoveelste alter ega van prinses Lesley die al meerdere keren voor Leiden uitkwam. Leiden had als een van de weinige COC’s (Limburg en Nijmegen ook overigens) een échte voorronde en als Judith in een sterk deelnemersveld bij de voorronde de winst wist te pakken, belooft dat veel goeds. Ze schreef zelf de muziek en tekst, daarmee heeft ze nu al een voorsprong bij de jury’s. Kijkend naar de foto van Judith, de schone brunette op gitaar, zie ik de hele equippe al zitten aan het Zeeuwse strand met een ondergaande zon onder het genot van een lekkere oester of mossel en een wit wijntje. Maar ik dwaal af, dus gaan we verder met kandidaat nummer vier.

Kandidaat nummer 4 is Kristof, wie kent hem niet. Nou ik ken hem wel en zijn lied ook. Kennen is een understatement, het lied gaat niet meer uit mijn hoofd.
Hij won al eerder de finale een aantal jaren terug en deed de afgelopen jaren altijd mee en wil nu voor de allerlaatste keer deelnemen om de jonge garde een kans te geven. Dat heb ik vaker gehoord :). Geldt ook voor mij hoor, ik doe dit ook al voor de zesde keer en zou eigenlijk gestopt zijn, ware het niet dat er geen goedkopere troittoirprostituée is te vinden dan mijzelf (korte uitleg: het COC SF zat dit jaar in zwaar weer, was even spannend of het überhaupt door kon gaan, nauwelijks sponsoren om het feest te bekostigen en dan komen ze bij mij, want ik leg er zelfs geld op toe, want mijn hart loopt nu eenmaal warm voor ons festival). Terug naar onze Vlaamse held. Voor Limburg zal hij samen met de heerlijke onvermijdelijke Bert van Gent (tekstverantwoordelijke) en de net zo heerlijke onvermijdelijke Romeo Samuel (multitalent) het nummer ‘Ja, ik wil een Zweedse man’ brengen, op het podium vergezeld door dansers Wouter Huele (die kennen we nog van zijn sexy optreden bij Romeo vorig jaar) en een jongen met de achternaam Dix (het lijkt wel een pornofilm). De clip van het lied, daar heb ik geen woorden voor, ik word er zooooooooo blij van, ga zelf kijken en oordeel zelf. Op youtube (Kristof och Vänner intikken) zie je het pareltje. Heren, nu al dank voor het feestnummer van 2011.

Wordt vervolgd in mijn 2de column, tot straks.
Liefs, Tessa International

COC Songfestival: 3e x Zeeland

september 27th, 2011

Beste lezers en lieve lezeressen,

27 september 2011

De economische crisis slaat om zich heen en heeft dit jaar zelfs ons kindje geraakt: het  grootste muziekfestival voor holebi’s in Nederland, ons eigen COC Songfestival.

Wat is er gebeurd?

Het HJP (HomoJongerenPlatform) won vorig jaar glansrijk de finale van het COC Songfestival in Vlissingen. De traditie leert dat het winnende COC of de winnende vereniging de organisatie van de volgende editie op zich neemt. Nood breekt wet ….en traditie, want het HJP is het niet gelukt om de organisatie rond te krijgen. Dolenthousiast begon de voorzitter met de leuke kant van de organisatie (bijv. een theater boeken) maar was iets te laat met het zoeken van sponsoren. Met het dichtdraaien van veel subsidiekranen in de cultuursector door dit gezellige kabinet heeft het COC Songfesitval hier ook onder te lijden. Maar niet getreurd, want zijn wij als holebi’s niet juist in staat om te dansen op een vulkaan? Dat zijn we, dus het festival gaat gewoon door. HOERA HOERA HOERA!!!

René de Beer (oud-deelnemer en al jaren betrokken bij de organisatie) en Jurry Joosse (COC Zeeland en 2 jaar op rij in 2009 en 2010 de drijvende kracht van de finale in Zeeland) verdienen een lintje. Ik zal de eerste spreekster (Karla Peijs, commisaresse van de Koningin) van de vorige finale eens bellen! René en Jurry hebben alles uit de kast getrokken om toch een finale te houden. En wat kwam er uit die kast? Nou, uit de nummers 2 t/m zoveel van de finale 2010 niet veel, want zij konden niet op korte termijn het finale-stokje overnemen. Maar Zeeland wilde wél! Dus gaan we voor de derde keer op rij naar Zeeland, niet naar Vlissingen maar de hoofdstad van deze prachtige provincie met de meeste zonuren: Middelburg. Op zaterdag 3 december zal in Middelburg de finale van het COC Songfestival 2011 plaatsvinden.

Wat kwam er nog meer uit de kast? Uw overrijpe presentatrice, inmiddels gehuwd en mét een dubbele achternaam (maar verder heel gewoon gebleven) is afgestoft en zal voor de 6de keer de finale aan elkaar babbelen. René Stephan, begenadigd tekstschrijver en componist van veel COC Songfestival hits en winnende nummers (bijv. die van 2009), kwam ook uit de kast. Ietwat tipsy, dat wel. Hij wilde ‘rellen’ want was onthutst door de gang van zaken dit jaar qua organisatie. Jurry heeft hem gerustgesteld, zoals Jurry dat alleen kan. Ach lieve mensen, uit de actie van René Stephan blijkt slechts zijn betrokkenheid bij ons festival. Want we willen allemaal dat ook dit jaar onze roze sterretjes stralen waar ze horen te stralen, op een mooi podium in een intiem theater.

De komende weken zal ik regelmatig een nieuwe aflevering van dit blog publiceren en zal traditiegetrouw eindigen met een paar wist-u-datjes. Komen ze:

Wist u dat?

Marc Verburg (winnaar 2007) een gooi doet naar succes in de voorronde van Nijmegen

Jessie Kleine (nummer 2 van 2010, samen met Ruth Dorka) van plan is weer mee te doen

Bert van Gent niet mag ontbreken in de finale, ben benieuwd waar hij op broedt

-de winnares van vorig jaar, Lorelei, de wisselbeker nooit in huis heeft gehad…..

-er één vakjurylid is dit jaar en wel Ron Link, musicalster/mooie man/Tarzan (niet het speeltje, wel de hoofdrol) en vrijgezel voor zover ik weet. Althans niet meer samen met Jamai (winnaar eerste Idols). Heel fijn hoor, 3 vakjuryleden maar hadden we vorig jaar Justine Pelmelay kunnen missen? Ja toch! Dus met een jurylid als Ron zitten we goed, houden we de vaart erin. Deelnemers, u weet wat u te doen staat, Ron paaien aan alle kanten 🙂

-er in het verleden een vakjurylid is gepaaid door een deelnemer die daardoor de winst naar zich toetrok, maar dat terzijde

-ondergetekende gevraagd is om de openingsact te zingen

-ondergetekende dat geweigerd heeft omdat we juist willen dat het publiek in het theater blijft en er niet uit rent

Tot zover

Liefs

Tessa International

The Straight Cats winnen de finale, een verslag

november 28th, 2010

Zondag 28 november 2010, the day after

Deel 11: De finale

Beste lezers en lieve lezeressen,

Felicia (Lorelei l’Amuse), Anna, Michelle, Emil, Peter, Ryan en Daniëlle: The Straight Cats hebben met hun swingende, stevige rock/funk nummer “Stay Gay” voor het HomoJongerenPlatform de finale van het 16e COC Songfestival in Vlissingen gewonnen. Het ANP schrijft vandaag in een persbericht dat Kristof (Midden-Gelderland) heeft gewonnen, maar dat is onjuist! Lorelei pakte vorig jaar de derde prijs maar wist gisteravond in een afgeladen Arsenaaltheater met haar strakke geöliede band (allen studenten aan de Herman Brood Academie) en inclusief vette uithalen de zaal plat te krijgen en won ruimschoots de bijzondere finale. Een verslag:

Zaterdagochtend vroeg vertrokken mijn man en ik naar Vlissingen, ik bedenk me bij de bushalte nog net dat ik mijn pruik vergeten ben. Is dit een voorbode voor een chaotische dag? U leest het allemaal in deze mini-roman. De trein rijdt 2,5 uur langs steeds witter wordende velden

Echter, in Vlissingen ligt geen sneeuw, de zon schijnt. Het is wel koud! Met een koffer die zwaarder is dan op onze laatste vakantie rollen we over de gereformeerde keitjes naar het Arsenaaltheater. Daar aangekomen zijn de repitities al begonnen (en lopen traditiegetrouw uit). Davey van der Sluijs (COC Zwolle) oefent zijn lied “Denken dat ik anders ben” Davey somt zijn wensenlijstje op richting regie (blauw/rood licht daar, beetje wit daar, refrein zus en couplet zo) en eindigt zijn opsomming met “maar verder heb ik geen wensen, hoor”. Even later oefenen Bert en Monique (COC Eindhoven) hun lied. Dat klinkt lekker! Zou Bert met zijn 9e (!) bijdrage de finale winnen? U weet het antwoord al, Bert ( songfestivalsletje, heeft inmiddels alle regio’s wel vertegenwoordigd) is net als alle andere deelnemers razend enthousiast en ‘supportive’ naar de hele equippe. Pascal en ik worden naar de kleedkamer gebracht, we hangen mijn jurken uit en gaan naar ons hotel om me in 2 uur om te toveren in Tessa International. Vòòr:
Terug in het theater ontmoet ik Marga Bult, de presentatrice van vanavond, en juryleden Frank Houtappels (schrijver van o.a. Gooise Vrouwen), Vera Bergkamp (voorzitster COC Nederland) en hun partners. Marga is erg lief en vraagt meteen of ik het niet vervelend vind dat zij op het hoofdpodium staat en ik niet. Ik vind het jammer maar gaandeweg de chaotische avond waarbij de techniek het regelmatig af laat weten groeit mijn bewondering voor de vrouw die alles oplost met een (vaak onbedoeld erotische) kwinkslag en vlotte babbel. Marga, je bent een heldin!

Marga en ik repeteren het schakelen tussen het podium en de pink room, bij mijn eerste stap breekt de hak van mijn pump af. Maatje bootwerker is niet voorradig bij de vele achtergrondzangeresjes dus ik doe de pink room-presentatie op mijn nikes. Maar alla, rokje/kostuumjas en topje van Monique van Gent (de zus van Bert) maken dat ik er toch nog redelijk beeldig bijloop. We dineren met de jury á la carte in het restaurant van het theater en Jurry Joosse (organisatietalent pur sang) vraagt om de vijf minuten of het smaakt. Marga haalt niet al te positieve herinneringen op uit de tijd dat Justine Pelmelay nog in de Dutch Diva’s zat en Frank vertelt over zijn nieuwe serie Walhalla met Bridget Maasland en Johnny de Mol. Justine is er nog steeds niet en is ook niet telefonisch bereikbaar. We kleden ons om. Marga doet nog een soundcheck en als ik me intussen in laat snoeren in mijn corset, wil de zeebaars die ik net gegeten heb er alweer uit. Als ik opnieuw wil snoeren, staat Marga nakend in de kleedkamer. Nog steeds geen Justine.

Ik ben mijn spiekbriefjes vergeten uit het hotel en schat voor het leven, Pascal, rent erheen. Pascal is totaal in het leer gekleed en vele heren zullen hem de avond beloeren, sorry boys He is mine -) . De kandidaten zitten al hutje mutje vol spanning in de pink room. De show begint.

Karla Peijs, commisaris van de Koningin in Zeeland, doet een openingswoord en krijgt de lachers op haar hand. Ze spreekt haar zorgen uit over het toenemend homogeweld en vraagt zich af of holebi’s beter kunnen zingen dan hetero’s. Ze zingen prima mits de heteroseksuele technici hun zaakjes op orde hebben en daar zal het helaas vanavond meerdere keren aan schorten. Na Karla komt Marga op en zingt haar ‘Rechtop in de wind’ (Eurovisie Songfestival 1987, 5de plek). Het lied wordt abrupt afgebroken maar Marga houdt de moed erin. Justine is inmiddels gearriveerd en vertelt dat ze behalve te laat ook haar hotelkamer niet in kon, de sleutel deed het niet (?). Dan begint ze over de confrontatie met Marga, ze hebben elkaar 6 jaar niet gezien en het afscheid was destijds minder gezellig. Marga draait een einde aan dit verhaal en schakelt voor de eerste keer over naar de pink room. Bij ons is de stemming opperbest, iedereen heeft er zin in.

Ruth Dorka en Jessie Kleine trappen af. Ruth met haar prachtige warme stem achter de piano en Jessie met haar evenzo hoge stem achter de microfoon. De zaal is muisstil.
vlnr Aarnout (begeleider kandidaten), Ruth en Jessie, Bert, Kristof en Nicole (partner Monique).
De dames beleven hun lied en de jury is lovend. Terecht! De toon is gezet.

Outsite, de jongerengroep van DWH Delft, is als 2de aan de beurt: De band wordt te vroeg ingezet, leadzanger Jurgen begint maar er mist nog een microfoon en een standaard, Marga redt de act door in te breken en de jonge adonissen mogen opnieuwe starten. Op de prairie, op de pampa doen de sidderaal en pelikaan aan ho-ho-homosex.Een fantastische act van Jurgen, Roel, Max, Ardaan, Vincent en Joeri en een GEWELDIGE tekst van Jeroen Manders maken dat de zaal uit zijn dak gaat. Filmpje hieronder, geniet! Jurylid Frank Houtappels is erg enthousiast!

Dan Bert en Monique voor COC Eindhoven met hun klassieke ballad “Jij bent roze”. Ze zijn in het groen gekleed. Beiden zingen de sterren van de hemel. Na hun lied wordt er geschakeld naar de pink room. De sfeer blijft opperbest en elke kandidaat wordt na zijn/haar optreden met een oorverdovend applaus terug ontvangen in de pink room.

Deelnemer 4 is Davey van der Sluijs voor COC Zwolle, een jonge jongen met een mooie stem. foto = repetitie Davey

Kandidaat 5 is DWH Delft: Gays ’n Dolls (Michel, Bernard en Jeroen) zingen ‘Poppenkast‘, harstikke leuk maar wellicht was de clip (zie filmpje op de hoofdpagina) nog leuker.

De laatste kandidaat vóór de pauze is COC Zeeland, Passe Partout, wederom een thuiswedstrijd. Ik heb een zwak voor deze meiden. Justine zeurt over het feit dat muziek en zang niet gelijk gaan, maar dat is wederom een probleem van de techniek, Justine (grrr). Pascale, Indra, Ruby, Samantha en Sally: Jullie hebben Zeeland weer trots gemaakt!

In de kleedkamer vraagt Justine of ik nog meer nare opmerkingen naar haar hoofd zal slingeren, ik zeg van niet maar doe het wel….

Na de pauze treden The Straight Cats op en ze breken de tent af. De eerste klanken zijn meteen raak en Lorelei zingt de longen uit haar lijf. Stuk voor stuk echte muzikanten, we zullen ongetwijfeld nog veel van ze horen. Twee weken voor de finale moest Lorelei nog op zoek naar vervanging van de achtergrondzangeressen. Het is te zien dat de backings iets minder ingeleefd zijn dan Lorelei maar desalniettemin een echte topprestatie!. De hele band klinkt als een klok. Lorelei kwam, zag en overwon! Moeder Anneke zit in de zaal en is zichtbaar ontroerd.

Na The Straight Cats is het de beurt aan de volgende kraker: Knight and Honey (COC Nijmegen). Jos, Miel en Marc zingen en spelen het prachtige frans-nederlandse “Plus rien à de dire” naar een zeer verdienstelijke derde plek.

De volgende act is COC Friesland: Jongelingen (17 en 18) Nazmul en Iris hadden vooraf contact met COC Songfestival corryfee en lekker ding Chris Mustamu (de 2e plek vorig jaar en 4de plek 2008) en beloofden hem een veel spetterender optreden dan dat van Chris zelf (?). Jeugdige hoogmoed komt ten val en Friesland wordt laatste.

Kandidaat nummer 10 is Mirko, de Duiste held met heerlijke zoenlippen met het lied ‘Raindrops‘. Met zijn indrukwekkende achtergrondkoor zingt hij de zaal plat. Zwitserland liet hem niet toe tot de Nationale Voorronde, bij ons is Mirko altijd wilkommen.

Er wordt geschakeld, er wordt toch niet geschakeld, er zal worden geschakeld maar de camera is stuk.

Eén na laatste deelnemer is ons aller Kristof. Kristof wil meedoen aan de Belgische Nationale finale van het Eurovisie Songfestival. Steun onze praline en kijk op www. kristofonline.com hoe jij hem kan steunen zijn doel te bereiken.

Last but zeker not least is Romeo voor COC Limburg, samen met Wouter heeft hij flink aan de act gesleuteld en het effect is ernaar. Justine geeft Romeo het maximaal aantal punten en hij eindigt uiteindelijk als vierde!

In de tweede pauze staan vriend Arno en man Pascal klaar om me in mijn dijhoge laarzen te hijsen. Pascal kreunt erbij en intussen horen we naar wie de punten gaan, ik hou geheel tegen mijn karakter in mijn mond. De regie vraagt: Nog een keer pink room en van daaruit de zaal in, iets later de regisseur: Toch niet. Maar toch wel. Ik had Kristof nog uitgebreid willen vragen over zijn plannen, ik had Mirko nog willen zoenen, ik had Ruth en Jessie nog graag wat laten zingen, ik had….maar de puntentelling begint en ik voeg me bij Marga. De puntentelling verloopt vlot en na een enkel pesterijtje mijnerzijds en Justine wiens puntenlijstje niet klopt, weten we wie er gewonnen heeft.
Derde plek voor Nijmegen, dan een finke ruimte, dan een tweede plek voor mijn nieuwe vriendinnen Ruth en Jessie en de winst gaat naar The Straight Cats. Volgend jaar Utrecht? Duopresentatie met Albert-Jan? Wij zijn er klaar voor.

De afterparty is grandioos al maak ik die vooral bitterbal-etend door met vrienden en de after-afterparty trek ik echt niet meer. Het was, ondanks de technische mankementen, een fantastische avond en mijn speciale dank gaat uit naar schatten Jurry Joosse en Marga Bult en alle kandidaten.

De komende weken zullen er filmpjes en foto’s op de website www.cocsongfestival.nl verschijnen. Hou de site in de gaten en tot die tijd hieronder alvast een voorproefje.

Zie ook foto’s en filmpjes op de hyvespagina: http://cocsongfestival2010.hyves.nl/blog/

Misschien tot volgend jaar,

Veel liefs

Tessa International

De allerlaatste loodjes

november 24th, 2010

Deel 10, 24 november 2010

 

Beste lezers en lieve lezeressen,

 

Zo vlak voor de finale aanstaande zaterdag toch nog een column van jullie razende reportster: het was niet mijn intentie nog een column te schrijven vóór de finale maar er zijn weer zoveel nieuwtjes dat ik deze jullie niet wilde onthouden. Voor mij is het leuk om op te schrijven, voor jullie hopelijk om te lezen maar voor de man die de afgelopen week bestookt is met minder leuk nieuws en zich daardoor in allerlei bochten moet wringen om de finale toch op rolletjes te laten lopen, verdient een pluim en een heleboel knuffels. Knuffels, pluimen, zoenen en andere intimiteiten kunt u richten op ons aller Jurry Joosse.

 

Wist u dat?

 

    “My name is…mevrouw L. Oser” Merante (COC Amsterdam) doet niet mee aan de finale. Het vliegtuig uit Kiev landt pas om 18.45 en Merante kan onmogelijk op tijd in Vlissingen zijn. Programmaboekje en scorebord zijn al af, er gaat een dikke treurige streep door de deelname van COC Amsterdam.

 

    Bert van Gent (COC Eindhoven) zijn haar speciaal laat knippen door kapper Robin in Antwerpen. Kapper Robin zal met zijn vriend in de zaal zitten zaterdag, dus als Berts kapsel bevalt, kunt u meteen een afspraak met hem maken.

 

 

    Romeo Samuel (COC Limburg) heeft zijn act met adonis Wouter Huéle volledig omgegooid en de clip verwijderd die op de nationaal songfestival-hyves staat. Roger van het Sway Café uit Maastricht zat al in de jury van de voorronde van Limburg en was vroeger professioneel danser. Hij heeft Romeo en Wouter in zijn café een hele nieuwe act aangeleerd, dank Roger. Romeo en Wouter nemen hun deelname uiterst serieus want zij hebben zelfs een theatertje afgehuurd in Zeeland om hun act te repeteren.

 

    De liefdesgezellin van Monique Schadé (COC Eindhoven), Nicole Langezaal is grieperig. Vervelend maar overkomelijk. Toppunt van liefde en meeleven met kandidate Monique is dat Nicole nu in een andere kamer slaapt en met een mondkapje door het huis struint.

 

 

    Nog meer over Bert en Monique (COC Eindhoven): Zij dragen allebei galakostuums zaterdag.

 

    De jongste deelnemer is niet Davey van der Sluijs (COC Zwolle) maar Nazmul Zaman (COC Friesland). Prachtige naam, prachtige verschijning. Met zijn 17 lentes is hij de jongste deelnemer aan de finale. Overigens is Davey 18 net als de zangpartner van Nazmul, Iris Scholten (COC Friesland)

 

 

    Er nog meer kaarten zijn verkocht dan vorig jaar voor de afterparty van het COC Songfestival. Vorig jaar was de afterparty al het grootste holebi-feest ooit in Zeeland gehouden, dit jaar gaan we daar overheen.

 

    Het mooiste live instrument zaterdag wordt bespeeld door Sally Mesu (COC Zeeland). Zij bespeelt de altviool.

 

 

     Ik door het spinnen zulke gespierde kuiten heb gekregen dat ik mijn hoge

      laarzen niet meer aankrijg. Het lukt wel als ik op bed lig en twee m/v   

      met man/vrouw en macht eraan trekken en rukken (lees deze zin niet uit

      de context).

 

     Arold Dingemans, jurylid voor Midden-Gelderland in Gambia op vakantie is  

      en Arnhem ineens geen jurylid meer had. Jurry regelde vervanging! 

     

De volgende column is de allerspannendste van allemaal, met nieuwtjes en roddels van voor en achter de schermen. Catfights, liasons amoureux: u leest het allemaal de zondag ná het festival. Maar eerst gaan we vieren waar we al maanden naar toe leven: het leukste en grootste holebi muziekfestival van Nederland.

 

Tot zaterdag,

 

Liefs

 

Tessa International

Jurken passen

november 17th, 2010

Deel 9, 17 november 2010

Beste lezers en lieve lezeressen,

Afgelopen zaterdag ben ik met mijn beste maatje Patricia jurken gaan passen bij een kledingverhuurbedrijf in Amsterdam noord. Patries treedt bijna ieder weekend op met één van haar bands en ik ben druk met verliefd zijn dus we zien elkaar niet meer zo vaak als we zouden willen. Maar als het dan zover is, dan zijn we weer luidruchtige tieners en gaan we zingend in de kou op de fiets met het pontje over het IJ om een jurk te scoren. Aangekomen bij Alternatief kostuum, zo heet het bedrijf op een industrieterrein waar je niet dood gevonden wilt worden, bellen we aan en het duurt even maar na een tijdje doet een bakvis open. Bakvisje is duidelijk nieuw in haar vak want op mijn vraag waar de grote jurken hangen komt ze met een maatje 40 aanzetten waarvan ik denk, lieverd het lijfje past niet eens om één been.

Ik vertel dat ik vorig jaar in een apart gangetje met grote maten ben geslaagd (het enorme magazijn bestaat uit allemaal gangen met heeeeeel veel kleding in allerlei stijlen in allerlei maten) en ze weet het niet en legt uit dat ze er nog maar kort werkt. Geeft niks, we vinden onze weg zelf wel. En ja hoor, het gangetje is er nog en er hangt veel moois tussen. Patries vraagt of ik me alleen wil omkleden of dat ze erbij mag zijn. Ze mag erbij zijn. We kennen elkaar al meer dan 20 jaar en ze kent mijn vetrollen, sterker nog ze draagt bij aan het kweken ervan want als we elkaar zien, krijgen we al honger. We eten graag samen. Maar dat terzijde. Gordijntje gaat voor het gangetje en we zoeken verschillende geschikte exemplaren uit. Patricia is niet groot en het is erg leuk om haar te bedelven onder alle jurken die ik uitzoek. Ik trek mijn corset en corrigerende heupslip aan, al snel omgedoopt door Patries als wapenrok en maliënkolder. Het lichaamsvet moet ergens heen, dus hoe strakker ik het corset trek, hoe meer eruit komt aan de onderkant (buik) en de bovenkant (tieten en schouders). Heel veel grappen erover maken helpt, ik maak ze eerder dan Patries dat scheelt altijd. Krijg alweer zin in een vette hamburger om mijn frustatie over dat lijf van mij weg te eten. Maar eerst passen. Jurk één past niet en is toch echt de grootst voorradige maat. Jurk twee had ik vorig jaar nog aan, Jezus ben ik zoveel aangekomen, die past ook niet. Jurk drie dan, lijkt goed te gaan maar Patries zegt dat de v-hals die ontstaat op mijn rug vanwege de rits die echt niet verder dichtgaat niet opgelost kan worden door een bontje. Bij jurk vier zit ik vast en we scheuren nog net niet de mooie stof aan flarden. We worden melig. Patries merkt op dat mijn tieten groter zijn dan die van haar en we vergelijken ze met elkaar, daarna gaan we moonen.

En ondertussen zakt de moed in mijn schoenen. We worden luidruchtig. Bakvisje komt polshoogte nemen en reikt jurken aan die ik misschien ook wel pas. Ik lijk slanker dan ik ben want ze komt met exemplaren die nog krapper zitten dan de vier die ik al gepast heb. Dan heeft ze toch nog een mega-jurk. Ik trek hem aan en godzijdank, hij past. Ik wandel naar de spiegel in de openbare ruimte op mijn sokken en een klein jongetje in een Zorro-outfit schrikt zich lam als ik de spiegel nader. Geen goed teken. Ik kijk en zie Divine in haar slechte jaren. Voor wie niet weet wie Divine is, zie de clip hieronder.

Uiteindelijk slaag ik toch, gelukkig! Ik verklap niet wat, maar Patries zegt dat ik er hip en jonger in uitzie en nog glamoureus ook. Hoe dan ook: het is geen jurk………Foto’s volgen na de finale.

Monique, meisjesnaam van Gent, dus ja de zus van Bert maakt samen met moeder van Gent(74!) een rokje voor me en dat aangevuld met een prachtige jas en een topje heb ik nu twee outfits te pakken: één voor de pink room en één voor de puntentelling met Marga. Nu nog even Marga mailen om te controleren of we niet vloeken.

Over outfits gesproken: De dames van The straight cats (HomoJongerenplatform) hebben al jurkjes gepast en uitgezocht, thema: glitter en glamour. Pink Panter Pack (Outsite Delft) zal weinig dragen en ze kunnen het hebben! Mijn eigen man Pascal (Maik de Boer in introductiefilmpje COC Songfestival)die me assisteert in de pink room heeft bedacht dat hij er indrukwekkend uit wil zien (dat lukt hem te allen tijde) en zal bij de finale volledig in het leer verschijnen. Handjes af, hij is bezet -p

Veel belangrijker dan alle outfits: Afgelopen zaterdag werd hét lied van COC Zeeland in Middelburg voorgesteld: Passe Partout kwam, zag en overwon. Doel was het aanwezige publiek mee te laten dansen en te zingen en dat is meer dan gelukt. Heel Zeeland is enthousiast over de derde grootse bijdrage van Pascale Petitiaux. Merante, Bert en Monique, Kristof en alle anderen: Maak jullie borsten maar nat, de strijd om de winst is begonnen.

Tot zover
Liefs
Tessa International

Van Kiev naar Vlissingen

november 11th, 2010

Deel 8, 11 november 2010

Beste lezers en lieve lezeressen,

Geen blad meer aan de bomen, de wind guurt om het huis en de kinderen uit de buurt vragen om snoep: In Noord-Holland wordt Sint Maarten gevierd. In Vlissingen is nog minder blad aan de bomen, de zeewind guurt nog ruiger en de kandidaten van het COC Songfestival gaan voor de winst: wij vieren over ruim 2 weken de finale van het COC Songfestival. Megaspannend!

Afgelopen weekend hoorde ik de twee nummers van Delft: Zeer verrassend en origineel. Vorig jaar schalde ‘Je veux l’amour de toi’ (inzending COC Limburg door Bert van Gent met het leukste achtergrondkoor ooit) nog over de stranden, sterker nog  ladadadidada schalt nog steeds door de speakers van menig COC, maar dit jaar voorspel ik hetzelfde effect voor de inzending van Outsite, de jongerengroep van DWH Delft. Jurgen zingt de leadzang en in het koor zien we de verrukkelijke Max (de Italiaanse hengst van vorig jaar), de wulpse Roel (hij zat op mijn schoot in de pink room)en de heerlijkheden Joeri, Ardaan en Vincent. De aankleding is exotisch (!). Mensen, dit belooft wat.

In mijn vorige columns heb ik al bericht over het nummer van DWH Delft zelf en daaraan kan ik nog toevoegen dat de act professionele trekjes krijgt inclusief de voor songfestivalvrienden zo bekende modulatie en Zweeds einde. Over COC Friesland kan ik helaas niet meer melden dan de tekst onder ´deelnemers´ op de site www.cocsongfestival.nl. Roddels over Friesland (en alle andere kandidaten) hebben jullie dan nog tegoed in mijn column ná de finale. Van een eerdere deelnemer van Friesland weten wij dat hij in bed belandde bij een jurylid, hoe dat dit jaar verloopt, lezen jullie nog J.

Vorig weekend gebeurde er iets speciaals in COC Middelburg: Na een repetitie van Bert van Gent (pendelend tussen werk in Wallonie en thuisbasis Deventer) en Monique Schadé in Zeeland besloot de inzending van COC Eindhoven spontaan een optreden te geven in het café van COC Middelburg. De reacties waren uitzinnig, tot aan: Ik tip ze voor de winst. Aanstaand weekend zullen de dames van Passe Partout in hetzelfde café hun nummer voorstellen aan het publiek. Van hofschrijfster Pascale Petitiaux weten we dat haar muziek en teksten van het hoogste niveau zijn, het is nog maar twee jaar geleden dat Zeeland won. Komt allen naar Middelburg aanstaande zaterdag!

COC Amsterdam wees prinses Lesley af en we treurden met haar mee, ze moesten dan ook met een kandidate komen die potten breekt. Ik kan jullie melden, deze kandidate breekt de hele servieskast. En niet alleen in Nederland, want het toeval wil dat Merante (prachtige naam, prachtige verschijning) de avond voor de finale nog optreedt in Kiev, Oekraïne. Merante won eerder dit jaar de talentenjacht `My name is..` op RTL4, waar zij een weergaloze Amy Winehouse neerzette. Onderaan deze column op onze hyvespagina kun je zien hoe ze de winst pakte.

COC Songfestival in de pers: Van Kristof is daags na zijn winst voor Arnhem een artikel verschenen in de Gelderlander en van Mirko, Krijger Zuiderwijstichting, een paginagroot artikel in een Duitse krant, waar melding wordt gemaakt van zijn inzending voor de Zwitserse voorronde voor het Eurovisie Songfestival (op dit moment weten we nog niet of hij bij de laatste 10 hoort) maar ook van zijn deelname aan ons COC Songfestival. Duitse kranten, optreden in Oekraíne, een praline uit Belgiè, Zweeds geìnspireerde inzending, Zwitsers songfestival : Lieve mensen, de kandidaten zijn meer international dan mijn achternaam.

We gaan een kwalitatief hoogstaande finale tegemoet en tot die tijd wens ik alle kandidaten heel veel succes met de voorbereidingen.

Sluit ik af met een paar wist u datjes:

1.       Dit weekend ga ik een jurk uitzoeken die niet vloekt met de ravissante jurk van presentatrice Marga Bult. Lieve Monique, die ik ken uit Nijmegen, naait ondertussen aan een tweede outfit.

2.       De kaarten voor de finale zijn volledig uitverkocht, er kan dus echt niemand meer bij.

3.       Het nummer van Mirko heeft een speciale gay versie in de finale

4.       Ik een oogje heb op Pascale van Passe Partout maar geen schijn van kans maak.

5.       De pink room dit jaar in het café van het theater is en niet in de garderobe zoals vorig jaar. Enige garderobe hoor, daar niet van, maar een café zit toch net ff lekkerder.

Lieve mensen, heel misschien poep ik er nog een column uit vlak voor de finale en anders ontmoeten wij elkander op zaterdag 27 november in het Arsenaaltheater.

Liefs

Tessa International

Er kan nog van alles gebeuren

november 1st, 2010

Verslag van KAN: voorronde Nijmegen en Arnhem op 30 oktober 2010

Deel  7, 2 november 2010

Beste lezers en lieve lezeressen,

Afgelopen zaterdag vond in theater de Lindenbergh in Nijmegen de dubbele voorronde plaats voor ons COC Songfestival: Vier deelnemers voor Arnhem en vier deelnemers voor Nijmegen streden onder de bezielende leiding van Albert-Jan Aartsen om de eer hun regio te vertegenwoordigen in de finale op 27 november in Vlissingen.

Een verslag:

Zaterdagmiddag reisde ik eerste klas (!) van Amsterdam naar Nijmegen, dat doe ik anders nooit maar ik had het kaartje gekregen van de organisatie omdat ik juryvoorzitster was. Voelde me heel wat in mijn grote stoel met extra beenruimte en zwaaide naar het gewone voetvolk op de perrons van de bible-belt. Niemand zwaaide terug, maar ja ik had mijn jurk ook nog niet aan. In Nijmegen werd ik opgevangen door Eric what’s in a name Dankbaar, een schat van een man en tevens liefdesgezel van één van de kandidaten van de voorronde: Kristof. En daar zat meteen een dilemma: Ik moest een vriend beoordelen in wiens badkamer ik me opmaakte, wiens vriend heerlijk voor me kookte (steekpenningen in de vorm van varkenshaas met extra champignonroomsaus) en die ook nog mijn tas droeg naar het theater. Songfestivalgodzijdank, Kristof zette een overweldigende prestatie neer en ik kon hem met droge ogen mijn 12 punten geven (en had ook nog een slaapplaats die nacht) maar daarover later meer.

In theater de Lindenbergh aangekomen, vond ik Madeleine Petram (professioneel zangeres) en Henk Beerten (wethouder Nijmegen en ex-voorzitter COC Nederland) aan de bar. Madeleine en ik hadden vooraf e-mailcontact gehad over onze kleurcombinaties (rood en paars) en bij toeval bleek ook nog dat we allebei een legging hadden aangetrokken. Ook Marrie Hoogakker, de sexy drumster van Mary and the wet suits (2de plek Arnhem), droeg een legging, zilver en nauwsluitend J. De legging is terug! Maar ik dwaal af. In de kleedkamer was het een va-et-viens van kapsters, artiesten en begeleiders en de haarlak en poederwolken maakten de ietwat nerveuze sfeer compleet. Lippenstiftje hier, sigaretje daar en de avond kon beginnen. In de afgeladen Steigerzaal van het theater begon Albert-Jan aan zijn huzarenstuk (laat ‘je’ maar weg) en kreeg met zijn droge humor de zaal meteen op zijn hand. De opening werd verzorgd door een dansgroep onder leiding van Suus, ik zag alleen gespierde ruggen (want stond nog in de coulissen) maar afgaande op het applaus werd de toon voor de avond gezet. Roy en de Mellebels zongen hun winnende lied ‘Van de mannen’, een terechte winnaar van de finale 2009 en je hoort dan ook meteen de heerlijke stem van achtergronddiva Melanie die later solo een gooi zou doen naar succes. De juryleden worden voorgesteld, inmiddels aangevuld met Tim, afgevaardige van COC Arnhem. Tim is zo bloednerveus en als Albert-Jan hem een vraag stelt, zie ik dat zijn handen en zijn bloesje trillen op de maat van de muziek en dat terwijl er geen muziek klinkt. Henk en Madeleine hebben minder moeite met praten en-plein-publique (waarom er zoveel franse termen in deze column staan, wordt straks duidelijk) en ik ook niet, sterker nog: Ik geniet ervan! We gaan zitten en de eerste kandidaat begint:

1.       Bart Krijnen met “Gisteren en vandaag”, muziek van hofleverancier René Stephan en tekst van Bart zelf en wederom René Stephan

Bart zingt fantastisch! Een prachtig nummer met een evenzo mooie tekst en we zijn nog maar net begonnen. Bart toert met René Stephan door het land met een liedjesprogramma van Robert Long, nu nog try outs en vanaf volgend jaar overal in het land te zien. Een aanrader, dus hou die jongen in de gaten! Enig kritiekpunt is de styling (iemand uit het publiek sist me in de pauze toe: Hij had niet eens zijn blouse gestreken) maar daar rept de jury niet over, want we zijn geïnstrueerd vooral positief te blijven. Maar goed, ik strijk mijn blouses ook nooit (ik kook liever) en met zo’n stem en lied ben je dat alras vergeten. De toon is gezet.

 

2.      R.G.B.  met ‘These days’ een bewerking van Eurovisiesongfestivaldeelneemster Dramaqueen

Een rijzige goed geproportioneerde jonge jongen in lange gewaden betreedt het podium geflankeerd door twee dansers in string. Met een opzwepend nummer en een overweldigende act weten zij de zaal los te krijgen. De billetjes van de dansers staan strak en de ogen van het publiek ook. Ik zie in mijn ooghoek de kandidaat voor COC Limburg, Romeo, die in het publiek zit, met open mond de verrichtingen van R.G.B. volgen. De jury is enthousiast en we hopen dat R.G.B. (rockende goden met mooie benen) volgend jaar weer meedoet, want in dit ijzersterke deelnemersveld halen ze het nét niet.

 

3.       Angelique van Breemen met ‘Thuiskomen’, tekst en muziek van Merel van de Laake

Angelique zingt over de vrouwenliefde en treedt vanavond voor de allereerste keer op. Ze zingt over ‘jouw handen op mijn borst’ en ‘ik bijt in een druif’ (niet te verwarren met pruim) en ook al is Angelique nog niet geheel stemvast, ze brengt het nummer vol overgave. Heel knap als je bij je debuut de tekst van een lied zo geloofwaardig kunt overbrengen. Ik voel die hand op mijn (nep) borst en krijg zin in pruimen..eh druiven.

 

4.       Kristof met ‘Het moest gewoon zo zijn’, muziek Anders Glenmarck (zweeds dus goed) en tekst van hofleverancier Bert van Gent

Kristof begint zijn nummer met zijn rug naar het publiek zittend op het podium en zingt over een moeilijke liefdesrelatie en de raakvlakken daarvan met zijn relatie tot zijn vader. Albert-Jan interpreteert het zó dat het lijkt alsof Kristof een moeilijke liefdesrelatie én een moeilijke relatie heeft met zijn eigen vader, maar niets is minder waar. Kristof toont wederom zijn klasse als zanger en performer en Madeleine roemt zijn warme stemgeluid. Net als vorig jaar (Kristof deed toen ook mee) begint zij over zijn articulatie. Ik begrijp dat niet want versta hem prima. Kristof is de Vlaamse praline die je maar wat graag in je bonbondoosje vindt.

 

5.       Knight & Honey met ‘Plus rien á se dire’, tekst van Jos de Ridder en muziek van Jos de Ridder en groot liedjestalent Marc Damen

Marc achter de piano, Miel zingt in het Nederlands en leraar Frans met de bruine ogen Jos zingt in het Frans en hoe! De klapper van de avond, de zaal is muisstil. Het lyrische nummer gaat over een vakantieliefde en alles klopt aan dit lied. Je waant je in Frankrijk en iedereen die ooit een vakantieliefde had, kan hieraan refereren. Jos won vorig jaar ook al de voorronde van Nijmegen en werd in Zeeland onbegrijpelijk 9de.  Ik ga hoogstpersoonlijk het Arsneaaltheater verbouwen als hij niet hoger eindigt dit jaar.

 

6.       Hannes Zuman met ´Chica Chica´, originele artiest Danny Poppinghaus

Iets heel anders dan de vorige kandidaat, het is werkelijk een potpourri wat aan het publiek voorbij trekt vanavond. Hannes coupe lijkt op de coupe van Barbie uit Oh oh Cherzo en het zou me niets verbazen als het familie is. Hij wordt geflankeerd door een swingende Zuidafrikaanse dame met ultralosse heupen en een meneer met opgemaakte wenkbrauwen wiens heupen, laten we zeggen, van wat noordelijkere allure zijn. Hij richt zich tijdens het nummer volledig op mij en tijdens het jurycommentaar waarbij ik me afvraag waarom hij over een vrouw zingt, antwoordt Hannes dat hij van beide markten thuis is. Hij kijkt me verleidelijk aan en grijpt in zijn kruis. Het zou nog een hete nacht worden in Nijmegen.

Heet vanwege de sambal bij de shoarma, niet vanwege een escapade met Hannes.

 

7.       Melanie met “Ain´t got no“, tekst daar is ie weer René Stephan en Bas Jaspers en muziek van René Stephan

Melanie betreedt het podium en trekt een scheur open waarbij je denkt: Ze vreet Jennifer Ewbank (kandidate van The Voice of Holland) op met huid en haar. Een nummer waarbij bijna alle hitmusicals de revue passeren, ik hoor o.a. een stukje Hair, ik hoor een stukje Grease. Het achtergrondkoor bestaande uit leerlingen van de Willem Nijholt Academie staat er wat onwennig bij maar dat geeft niet, want Mel trekt alle aandacht naar haar toe. En hoe! Het is een genot om naar Mel te kijken en te luisteren. Madeleine eiste vorig jaar dat Melanie mee zou doen en daar stond ze dan, drie keer het maximaal aantal punten vergarend van de vakjury maar het publiek besliste anders. Daarover later meer. Hou vol, het wordt weer een roman…

 

8.        Mary and the wet suits met ´Can´t deny my sexuality´ tekst en muziek Hans Kuipers

Marrie (drums), Josje (zang) , Frank en Hans (gitaren)vormen een sympathieke band die vorig jaar al voor Midden Gelderland de eer hooghield in de finale. Het nummer gaat over een schoolverliefdheid waarbij een meisje op een jongen valt maar de jongen kiest…voor een jongen. Marrie drumt in legging en met brede glimlach de zaal plat (en de aanwezige vrouwen in het publiek krijgen het er warm van, zo niet heet) en het nummer staat als een huis. Een band is al een pluspunt en ze zouden niet misstaan in Zeeland, maar qua nummer geeft de vakjury toch de voorkeur aan de bijdrage van Kristof. Het publiek niet, dus het wordt nog even heel erg spannend.

 

Na de pauze treedt winnaar 2009 Jos de Ridder op en laten de studenten van de Willem Nijholt Academie zien wat ze in huis hebben. ´Romeo en Julius´ van Annie M.G. Schmidt (oorverdovend applaus uit de zaal), ´I am what I am´ (lijflied travestieten) en nog andere musicalkrakers trekken aan ons voorbij. Albert Jan smult ervan en steekt zijn bewondering niet onder stoelen of banken en terecht. De afsluiter van de avond sluit naadloos aan bij de hoge kwaliteit van de deelnemers, de heerlijke vloeiende en  ad rem presentatie van AJ en met mijn zeven jaar COC Songfestival kan ik uit de grond van mijn hart zeggen dat Nijmegen (en Arnhem, ga door met deze combinatie van voorrondes!) wederom bewijst dat het grootste talent uit de leukste en meest professionele vooronde komt. Als we de hele equippe naar Vlissingen zouden verhuizen, was het een volwaardige finale geworden. AJ en ik dromen al langer over een duopresentatie, maar ja er staat nog een Twenste in de weg…

 

De puntentelling is zoals het hoort enorm spannend. De vakjury is bijna unaniem en kiest vier maal voor Kristof (Arnhem) en drie maal voor Melanie (Nijmegen) en eenmaal voor Knight & Honey (Nijmegen). Het publiek kiest voor Mary and the wet suits (Arnhem) en voor Knight & Honey (Nijmegen). Met slechts twee punten verschil gaat Kristof voor Arnhem naar de finale en met iets meer verschil gaat Knight & Honey voor Nijmegen naar de finale.

 

Op de afterparty in oergezellig café Mets (wat een lieve eigenaresse!) waar de ganse nacht songfestivalmuziek wordt gedraaid, wordt nog flink gedanst, gedronken en gefeest. Als ik buiten arm in arm met AJ een sigaretje sta te roken zie ik door de dampende ramen twee heren stuiterend door het café alle liedjes meegalmen, het zijn de winnaars van vanavond Jos en Kristof.

 

Dank Albert Jan, dank organisatie, dank alle deelnemers, dank aan iedereen die deze voorronde der voorrondes mogelijk maakte, het was heerlijk en fijn en het zou me niets verbazen als we volgend jaar met de finale in Nijmegen zijn.

 

Aanwezig in het publiek was Jurry Joosse, de grote man achter de organisatie van de finale in Zeeland en hij vertrouwde me nog wat nieuwtjes toe, die ik als afsluiter nog graag met jullie wil delen.

 

Wist u dat?

 

° Leiden er alsnog niet bij is dit jaar in de finale. Na herhaaldeijk aandringen van Ruby Engelberts bij COC Leiden om gegevens over deelname en geen respons, kwam er ruim ná de inzendtermijn en ná het opleveren van de teksten door Jurry (niet alle presentatoren schrijven hun teksten zelf) alsnog een bericht van Leiden en toen was het te laat. In de finale staan dertien deelnemers, dus niet veertien zoals eerder geschreven

 

° Prinses Lesley (meervoudig deelneemster en kleurrijk bon vivant) voor Amsterdam mee zou doen, alles was al in kannen en kruiken maar Amsterdam besliste uiteindelijk een andere kandidaat (nog niet bekend) te laten gaan.

 

° De dj´s van de afterparty hebben afgezegd maar dat er geweldige dj´s voor in de plaats komen.

 

° De kandidaat voor COC Friesland een fris ogend stel is, genaamd Pink Diamond en Red Ruby en dat er een enig stukje over hun staat beschreven op www.cocsongfestival.nl maar als ik hun namen google honderden pagina´s van juweliers vindt. Meer over P.D. en R.R. in mijn volgende column.

 

° Jessie van Dorka en Kleine, kandidaten voor COC Haaglanden en ik recepten en make up tips uitwisselen en dat de dames afgelopen weekend aan hun theatertour zijn begonnen. Ga dat zien! Check hun hyvespagina´s en websites voor speeldata, ze doen o.a. het al eerder genoemde befaamde café Mets aan in Nijmegen.

 

° Mirko (Krijger Zuiderwijkstichting) behalve in de finale staat met zijn lied maar tevens een gooi doet naar succes met hetzelfde lied ´Raindrops´ in de nationale finale van het Eurovisie Songfestival voor Zwisterland. Wir wunschen unser Mirko viel Erfolg dabei.

 

Over een kleine maand is het zover, lieve mensen, we zullen dan in het Arsenaaltheater de al legendarische finale van vorig jaar overtreffen. Kan het niveau van de liedjes en deelnemers nog hoger na vorig jaar? Ja, dat kan!

 

Tot de volgende column,

 

Veel liefs

Tessa International

De benjamin van de finale en hoera: Vera!

oktober 23rd, 2010

Deel 6, 23 oktober 2010

Beste lezers en lieve lezeressen,

Met nog maar 6 weken te gaan voor de finale neemt de spanning toe en volgen de columns elkaar in moordend tempo op.  Niet vreemd want elke week is er heet nieuws! Te beginnen met de jury:  De voorzitster van het COC, Vera Bergkamp zit in de jury van de finale van het COC Songfestival. Pikant detail:  Nog maar 2 jaar geleden stond Vera zelf op het podium in Roermond, toen nog samen met co-voorziter Wouter Neerings. Samen met een internationaal gezelschap in bont gekleurde outfits zongen zij een lied over de regenboog. Toenmalig  jurylid en beroepsbabbelaar Sipke-Jan Bousema sprak na Vera’s optreden de legendarische woorden: ‘Het was ontzettend vals, niet om aan te horen, maar wat hebben jullie een lol”.  Vera is sinds dit jaar dé voorzitster van het COC en daarnaast columniste voor het veelgelezen damesblad ‘Zij aan zij’ (heel wat anders dan de Libelle en veel interessanter) De organisatie en ondergetekende vinden het een eer dat zij de plaats inneemt van Coot van Doesburgh (lees vorige column).  Met Justine Pelmelay en Frank Houtappels maakt Vera de finale-jury compleet.

Voor COC Zwolle doet Davey van der Sluis mee, de benjamin van het festival met zijn achttien lentes jong. Davey treedt al geruime tijd op en heeft een eigen website (www.daveyvandersluis.nl) waar hij heel openhartig zijn korte maar bewogen levensverhaal vertelt. De band van Lorelei (HomoJongerenplatform) heeft ook enkele piepjonge leden en in het achtergrondkoor van Mirko (Krijger-Zuiderwijkstichting) zit ook een schone jongeling maar vooralsnog is Davey de jongste deelnemer. Ik had zijn vader en moeder kunnen zijn J maar ach met potten pancake en een frivole krul in mijn haar doe ik nog vrolijk mee met de jonge honden en kittens.  Jonge Emmenaar Davey, veel succes met je laatste voorbereidingen en ik beloof je een warm welkom in Vlissingen bij de roze familie die COC Songfestival heet.

Dan resten nog maar drie regio’s, Leiden, Friesland en Amsterdam waar we tot op heden nog niets van weten. Jurry Joosse, dé man achter de organisatie  doet zijn uiterste best om iets los te krijgen van deze COC’s maar helaas nog zonder resultaat. In mijn volgende column ongetwijfeld meer nieuws van de mysterieuze kandidaten.

Volgend weekend weten we wie Midden-Gelderland én Nijmegen gaan vertegenwoordigen. Ik heb er al veel over geschreven en terecht: Grote roze talenten komen traditiegetrouw samen in de oudste stad van Nederland. Nieuw is dat ook Jos de Ridder, winnaar voorronde Nijmegen van vorig jaar, zijn nummer ‘Schijn’ ten gehore zal brengen. Jos doet ook dit jaar weer mee, de lat ligt dus hoog maar de concurrentie hijgt in zijn kortgeschoren nekje. Denk maar aan achtergrond-diva die een stap naar voren zet dit jaar: Melanie. En dan noem ik nog niet eens de andere kandidaten. Het wordt hoe dan ook een spannende avond. De avond beleeft zijn apotheose in café Mets waar de winnaars van beide regio’s hun winnende lied nogmaals zullen laten horen en waar we tot in de kleine uurtjes de afterparty zullen beleven. Volgende week een uitgebreid verslag!

Wist u dat?

Miss Teddy (Gree Pal) al weken de show steelt in het RTL5 programma ‘Take me out’. Ze heeft al een date gehad maar die beviel niet dus is ze weer terug in het vrouwenlegioen. Alleen al de opkomst van Teddy in haar flamboyante creaties maakt het voor mij meer dan de moeite waard om elke avond gekluisterd aan de buis te zitten

– La Madelaine, collega-jurylid Nijmegen/Arnhem en ondergetekende een druk e-mailverkeer hebben om de outfits voor 30 oktober op elkaar af te stemmen

– de nieuwe single van presentatrice Marga BultDansen in de zon’ het heel goed doet in de hitparade

– de afterparty ná de finale in Vlissingen het grootste holebi-feest is wat in Zeeland wordt gehouden

– dat je als holebi daarbij aanwezig MOET zijn om je winkans in de liefde te vergroten

– dat ik al vergeven ben sinds begin dit jaar en gelukkiger dan ooit J

De bladeren vallen, het is nat en guur buiten maar onze songfestivalhartjes zijn warm. Lieve deelnemers, succes met de voorbereidingen en tot volgende week, in mijn volgende column met een uitgebreid verslag van de voorronde der voorrondes.

Veel liefs

Tessa International